Jeugdkwelling: douchen met de andere jongens

Tegenwoordig bezoek ik gemiddeld een keer per week de sauna en huppel ik open en bloot rond tussen andere naakte mensen. Wie had dat vroeger gedacht? Ik vond het op de lagere en middelbare school en bij de voetbalclub namelijk vreselijker dan vreselijk om met andere jongens te moeten douchen. Dit is iets wat heel veel kinderen en pubers zullen herkennen. En nu weet je dus: het is voor jou nog onvoorstelbaar, maar er kan een tijd komen dat je er geen dood kind in het riool meer om geeft om met anderen naaktrecreatie toe te passen.

Douchen met de andere jongens. Het voelde iedere keer weer – minstens 2x in de week (met schoolgym en na de wedstrijd bij de voetbalclub: wat moest/moet je als kind toch ontzettend veel dingen doen met tegenzin, waar je enorm tegenop zag/ziet, zoals wiskundeles, gitaarles en de kussen van je tantes bijvoorbeeld!) – alsof ik een boterham, besmeerd met de poep van mijn ergste vijand op school of op de club, moest oppeuzelen, met korst en al.

Wat was het precies dat ik er zo afgrijselijk aan vond, aan dat douchen? Het zal wel schaamte zijn geweest. Schaamte voor mijn naakte lijf. Het gevoel dat met het verplicht douchen met anderen mijn privacy werd geschonden. Het gevoel dat mijn naakte lijf alleen van mij was en door niemand anders gezien moest en mocht worden, zou/had moeten worden.

Ik heb mijn vader thuis nooit naakt gezien. Ook niet buitenshuis trouwens. Die vond naakt gezien worden door zijn kinderen net zo erg als ik dat douchen met mijn leeftijdsgenoten. Zou het daaraan gelegen hebben? Of was het toch meer iets van mijzelf? Of een combinatie van beide: de schaamte van mijzelf versterkt door het taboe op naakt thuis?

Natuurlijk, ik deed – weliswaar met enorme tegenzin en dus met die kolkende schaamte – wat van me werd verlangd. Ik was een heel braaf en zeer volgzaam, gehoorzaam kind dat nooit liet merken dat/als hij zich rot voelde. Pas later ben ik heel recalcitrant, openhartig, emotioneel exhibitionistisch en eigengereid geworden, althans op papier (in het echte contact met mensen ben ik nog steeds verlegen en afstandelijk, gereserveerd, weinig mededeelzaam over mijzelf).

Recalcitrant en eigengereid was ik als kind waarschijnlijk ook al, maar toen gedroeg ik me er nog niet naar. Als kind ben je toch de underdog, je hebt geen machtspositie.  Als je niet doet wat ze zeggen, dan heb je een probleem en als je laat merken dat je je rot voelt… ach, wat voor zin heeft dat?

Oh, wat benijdde – of is het beneed? – de jongens die zelfs of juist onder de douche het hoogste woord hadden! Wat voelden die zich vrij in hun nakie! Oh zeker, ook ik keek stiekem – zo onopvallend dat het opviel – naar de pikken van de andere jongens. Ik zie nu nog de piemel voor me van Erik. Groter geschapen dan ik. Tarwebruine lul. Mooie vorm, mooie kleur. Je wist precies wie een grote had en wie een kleine, wie een mooie, wie een lelijke. Ik vond die van mij altijd te klein, maar dat had tevens te maken met mijn minderwaardigheidscomplex. Dat is later goed gekomen: nu voel ik me eigenlijk groter en beter dan de rest. En ik ben het ook, vind ik. Waren maar meer mensen zo openhartig, oprecht, rechtvaardig, belangstellend, creatief en empathisch als ik. En idealistisch en vriendelijk.

Ik was niet zoals Jürgen die zich met man en macht verzette tegen het samen douchen. Hij maakte er een gevecht van leven op dood van, terwijl hij anders altijd de rustigste jongen van de klas was. Voor hem was het echt traumatisch, dat douchen. Hij hield aanvankelijk steeds zijn onderbroek of zwembroek aan onder de douche (of hij die natte broek aanhield als hij zijn pantalon aantrok, weet ik niet). Hij mocht evenwel niet gekleed douchen. De leraren maakten er een nog groter drama van dan Jürgen zelf. Ik haat leraren. Ik haat sowieso gezag. Ik spuug op gezag. Gezag is zelden tactvol, aardig, briljant, rechtvaardig en zuiver, terwijl gezag wél mooi die machtspositie, status, eigendunk en autoriteit heeft. Daar kots ik op met alles dat ik in me heb. Maar ik kots swieso op de meeste mensen. De meeste mensen vind ik vuilnis. Ik zal niet snel iemand kwaad doen, maar ik veracht menigeen. Vooral mannen. In mijn jeugd waren het bijna altijd mannen die garant stonden voor pijnlijke opmerkingen en pijnlijk gedrag. Later leerde ik dat ook wijven – en dan met name wijven met een bepaalde functie – met hun gedrag en woorden schade kunnen aanrichten.

Dus Jürgen moest en zou z’n broekje uit doen en naakt douchen. Ik kan me eigenlijk niet meer herinneren hoe dat is afgelopen, of hij op een gegeven moment zijn verzet heeft opgegeven en met zijn rug naar iedereen toe en met de handen op zijn blote billen stond te huilen onder de douche. Misschien was het zo, wellicht niet.

En dan had je Hans. Die wilde per se douchen met de meisjes! Haha! Weet je wat ik heel erg vond? Als een leraar (zomaar) binnen kwam lopen, terwijl we onder de douche stonden of ons aan het omkleden waren. Of erger: als een paar meisjes het hadden gewaagd om te komen gluren. Ik wilde heus wel gluren, zoals sommige andere boys, bij de meisjes, maar daar was ik te laf voor. Te verlegen. Er was zoveel dat ik wilde, maar door die verlegenheid niet deed. Misschien maar goed ook, ergens… Als ik niet zo verlegen en geremd was geweest, dan had ik wellicht heel erg veel domme en stomme dingen gedaan en dan was ik wellicht een grote klootzak geweest. Want onder die beschavingslaag van verlegenheid schuilt een barbaar.

Oh jee, douchen met de meisjes, daar moest ik al helemaal niet aan denken. Dat die verrukkelijke wezens mij zouden beoordelen. Verhip, al schrijvende, weet ik waarom ik zo’n moeite had met dat gezamenlijk wassen onder de hete straal. Ik was altijd bang voor een negatieve beoordeling van of door anderen. Dat was het. Jaaaa! Mijn geringe zelfvertrouwen – mede veroorzaakt door een enorme gevoeligheid en daardoor verlegenheid, (sociale en psychologische) zwakte en twijfel – kon hoon niet aan. Dat was het ergste wat er was voor mij: een negatieve beoordeling. Dat trok ik me heel erg persoonlijk aan. Ik was er bij voorbaat bang voor, en daarom deed ik alles om een negatieve beoordeling uit de weg te gaan!

Trouwens, ik kan nog steeds geen kritiek verdragen. Ik ben er nog steeds een beetje huiverig voor, maar ik word er vooral agressief van. Vroeger twijfelde ik aan mijzelf en vond ik een negatieve beoordeling een bevestiging van mijn onkunde (ik was in mijn ogen een schertsfiguur). Tegenwoordig vind ik negatieve kritiek onrechtvaardig, omdat ik vind dat ik niets dan lof verdien (maar ik krijg die nooit of niet voldoende). Ik ben dus eigenlijk doorgeslagen van het ene naar het andere uiterste. Dat komt veel voor. Bij heel erg veel mensen en in heel erg veel situaties.

Waar een stukje over douchen al niet toe kan leiden. Het is een openbaring voor me om al schrijvende erachter te zijn gekomen – nu, vandaag, zojuist, dat ik altijd heb geleden onder de vrees voor een negatieve beoordeling, eerst door minderwaardigheidsgevoelens, later door gevoelens van superioriteit of zelfbescherming en zelf-liefde. Want ik moet wel erbij aantekenen dat ik oprechte, opbouwende en zeer terechte kritiek uiteindelijk juist goed kan hebben (nadat het is bezonken). Alleen, de meeste mensen geven heel ongenuanceerde, onterechte, stomme en botte beoordelingen, of zeggen het op een heel kwetsende of ongevoelige manier. Daar heb ik een gruwelijke hekel aan. Aan mensen zonder tact. Of is het takt? Volgens mijn woordenboek kan het allebei. Maar dat woordenboek is wel al dertig jaar oud. Inmiddels kan het weer anders zijn. Alles wat in hoofdzaak hetzelfde blijft, verandert hier en daar, zelfs de spelling…

http://www.Oorlogsverhaalinmelick.rolanddanckaert.nl

http://www.rolanddanckaert.nl

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s