Proosten

Het was nog zes uur totdat het 2017 zou worden en mijn vrouw, twee kinderen en ik proostten aan de dis op het nieuwe jaar en op elkaar. Een mooi moment. We lieten onze glazen kussen. De zoen van een klavertjevier waarbij alle vier de blaadjes elkaar tegelijkertijd kussen. Wijn, water en dubbeldrank drukten de lippen op elkaar.

Maar waar komt dat proosten nou eigenlijk vandaan? Een klein zoektochtje op internet leert dat de meningen hierover verdeeld zijn. Zeker is dat de oude Grieken en Romeinen het al deden om de vriendschap te bevestigen of het geluk een handje te helpen. Een beetje als een alcoholisch gebed of een alcoholische knuffel.

Sommigen zijn van mening dat de welgestelden de glazen lieten klinken om te laten horen dat ze kristallen en dus dure glazen hadden, of om bij het proces van het drinken ook het gehoor te betrekken als extra zintuig. Daarbij wordt gedacht dat men de glazen liet klinken om boze geesten te verjagen.

Wat ik een heel plausibele verklaring vind, is de aanname dat men in de Middeleeuwen de bierpullen tegen elkaar liet ‘knallen’, zodat het bier van de ene pul in de andere overging en men zo zeker wist dat er van vergiftiging geen sprake zou zijn. Immers, als je drinkpartner wat van jouw bier in zijn pul heeft gekregen en hij drinkt ervan, dan zul je wel niet vergiftigd worden!

Hoe dan ook, een nieuw jaar staat weer voor de deur. Ik vind het altijd een beetje een griezelig moment waarbij mijn angstige aard of stoornis me parten speelt. Ik ben altijd bang voor de ellende die nog komen gaat en vraag me af of ik er eind volgend jaar ook nog ben, en of alle dierbaren dan nog onder ons zullen zijn. Ik weet immers hoe meedogenloos en wreed het leven al voor mijn naasten en mezelf is geweest, en dat die akeligheid nooit zal verdwijnen, dat je altijd weer malaise te wachten staat: al doe je alles nog zo goed en verstandig, je kan zomaar overvallen worden door onheil, rampen, ongelukken, ziekten, de dood, wreedheid

Maar ik heb de afgelopen periode geleerd om die angsten door een heel ritmisch, bewust, persoonlijk (op maat gesneden) en waardevol leefpatroon in te dammen, uit te gaan van mijn eigen kracht en dankbaar te zijn voor en voort te borduren op alles dat goed ging en gaat.

En ik realiseer me dat je onheil toch niet kunt voorkomen door je zorgen te maken en door al je levenspijn te herkauwen. Je kan er maar beter het beste van proberen te maken. Ziek word je toch ooit. Dood ga je toch. Dan kun je maar beter genieten als het zo ver nog niet is. Ellende hoort er gewoon bij. Problemen zijn onvermijdelijk. Los ze op, maar trek je er zo min mogelijk van aan en ga onverstoord door met je eigen ding, met genieten, met dankbaar zijn, met het leven van je dagen, met het houden van jezelf en elkaar.

Proost!

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s