De knettergekke of onmogelijke tantes en tweede vrouw van John Lennon

In The Cavern Club in Mathew Street te Liverpool kocht ik onlangs het door de schrijfster gesigneerde boek ‘Imagine this: Growing up with my brother John Lennon’, geschreven door John Lennon’s halfzus Julia Baird en uitgebracht in 2007. Voor een John Lennon-junk als ik een must-have.

Voor de mensen die het (nog) niet weten: John Lennon, geboren in 1940 en vermoord in 1980, was de oprichter en leider van een van de populairste en meest vernieuwende en toonaangevende muziekgroepen aller tijden, ‘The Beatles’ uit Liverpool. John Lennon was niet alleen singer/songwriter/muzikant maar tevens schrijver, tekenaar, idealist, actievoerder en later ook producer (bijvoorbeeld van een plaat van David Bowie).

The Cavern Club, waar ik het boek kocht, wordt ook wel de geboorteplaats van The Beatles genoemd, omdat The Fab Four daar werden ontdekt en honderden malen hebben opgetreden.

Ik had reeds veel van en over mijn vanzelfsprekend evenmin volmaakte en krasloze held gelezen, bekeken en gehoord, maar ‘Imagine this’ was voor mij het ontbrekende boek. Geen enkel andere letter-opeenhoping heeft me zoveel informatie en inzicht gegeven over en in de levens-achtergrond van de vertolker van het immens populaire lied ‘Imagine’ en van zijn familie.

Dit zeer lenig, sympathiek en vakkundig vervaardigde schrijfwerk – ‘Imagine this’- maakt compleet duidelijk in wat voor bizarre omstandigheden John en zijn halfzusjes Julia en Jackie opgroeiden.

In mijn eigen woorden zal ik een samenvatting geven van het boek en dus van het leven van John Lennon en zijn bloedverwanten.

Julia – de moeder van John Lennon en zijn in totaal drie (!) halfzusjes – werd door haar hele familie beschouwd als een zondaar, als een melaatse. Om vele redenen. Alles wat Julia in haar liefdesleven uitspookte, werd door haar ouders en zussen afgekeurd, veroordeeld, verketterd. Zie lieten haar en haar kinderen boeten voor haar zogenaamd foute keuzes.

Julia’s keuze voor Alf Lennon werd veracht, omdat hij Iers en arm was. Desondanks trouwde Julia met deze losbandige, reislustige en onverantwoordelijke schip-steward. Dat had ze inderdaad beter niet kunnen doen, omdat deze Alf niet in hun levensonderhoud kon/wilde voorzien en slechts sporadisch kwam opdraven. Ze hadden geen huis voor zichzelf. In 1940 werd uit hun relatie John (Lennon) geboren.

Vier jaar later – aan het einde van de Tweede Wereldoorlog – werd Julia zwanger van een soldaat uit Wales. Ze was nog getrouwd met Alf, maar die liet hooguit twee keer per jaar even z’n gezicht zien en deed niets om voor zijn gezin te zorgen. De militair wilde een leven met Julia en hun nog ongeboren kind opbouwen, maar helemaal niets te maken hebben met Julia’s eerste kind John. Dat was voor John’s lieve, toegewijde moeder een reden om de soldaat de rug toe te keren.

Echter, Julia’s hele familie sprak schande van de zwangerschap en bepaalde voor haar dat haar tweede kind ter adoptie zou worden afgestaan, meteen na de geboorte. En zo geschiedde: Victoria Elizabeth – door haar adoptie-ouders ‘Ingrid’ genoemd –  kwam na haar geboorte terecht bij een deels Noors gezin. Julia – die aan depressies was gaan lijden, omdat ze haar tweede kind niet mocht houden -heeft altijd gedacht dat haar jongste dochter in Noorwegen opgroeide, terwijl het kind immer vlakbij heeft gewoond. De ouders en zussen van Julia hebben na de geboorte nooit meer over dat kind gesproken. Ze werd dood gezwegen. Er mocht en zou niet over gepraat worden.

Ondertussen, toen John vijf was, werd hij door zijn vader Alf voor de keuze gesteld of hij met hem naar Nieuw-Zeeland zou emigreren of bij zijn moeder wilde blijven in Liverpool. In eerste instantie koos de kleine John voor zijn vader, maar toen hij de geschrokken, verdrietige reactie zag van zijn moeder, rende hij naar zijn moeder toe en koos hij uiteindelijk toch voor haar. Wat een absurde keuzestress voor een jochie van vijf!

Daarmee was het liefdesdrama voor John Lennon’s moeder nog lang niet ten einde. Haar nieuwe grote liefde, John Albert Dykins – ‘Bobby’ voor intimi, werd ook al te min gevonden door haar ouders en zussen. Hij was niet welkom in de familie.

Met name door haar vader en haar zus Mimi werd Julia steeds meer gezien als een zondaar die, terwijl ze nog getrouwd was met Alf, een kind had gekregen van een andere man en nu weer met een in hun ogen ongeschikte partner kwam aanzetten.

Julia’s vader en zus Mimi vonden dat zij niet geschikt was om haar kind, John, op te voeden. Mimi, die altijd had geclaimd dat ze nooit kinderen wilde, nam John in huis, tegen de wil in van Julia. Aan dat besluit kon niet getornd worden. Mimi deed alles om Julia af te schilderen als een slechte moeder bij wie een kind nooit zou mogen opgroeien. John en zijn moeder werden door Mimi zoveel mogelijk bij elkaar vandaan gehouden. Julia moest hemel en aarde bewegen om haar kind (onder toezicht van Mimi) te kunnen zien, en dat terwijl ze nog getraumatiseerd was vanwege het moeten afstaan van haar tweede nakomeling!

Welnu, ‘Bobby’ – Julia’s nieuwe lover – was een geweldig mens en een goede stiefvader voor John en een geweldige vader voor de twee halfzusjes van The Beatle – Julia en Jackie.

Enfin, Julia en haar zoon John – die bij Mimi moest leven – werden door Mimi en de andere zussen bij elkaar weg gehouden en Julia en haar dochters werden in alle toonaarden afgewezen en hoorden zogenaamd niet bij de familie. Julia was volgens haar zussen immers een zondaar. Saillant: na haar dood werd onthuld dat Mimi zelf jarenlang een geheime relatie had met een bijna 30 jaar jongere student die op dat moment bij haar (en John) inwoonde!

John en zijn twee halfzusjes waren evenwel dol op hun muzikale, mooie, modieuze, hippe, roodharige moeder. En op elkaar. Gaandeweg kreeg John, die een uitstekende band had met zijn stiefvader – steeds meer contact met zijn moeder en halfzusjes. Ze hadden het heel fijn samen! Ze waren heel hecht met elkaar.

Echter, toen John Lennon zeventien jaar was, sloeg het noodlot toe: zijn moeder kwam om bij een verkeersongeluk. Ze werd als voetganger geschept door een auto en was vrijwel meteen dood.

Het overlijden van Julia was behalve een tragedie een traumatische ervaring voor de hele familie, in het bijzonder voor haar drie kinderen en haar man Bobby. De meisjes Julia en Jackie werden na het drama bij familie ondergebracht en wisten weken- of zelfs maandenlang niet wat er met hun moeder was gebeurd en of ze nog leefde. Dat hun moeder al was begraven, wisten ze niet eens. Pas veel en veel later ontdekten ze pas DAT ze was begraven en waar hun mama’s laatste rustplaats was, in Liverpool.

Noodgedwongen bleef John bij de harteloze, zakelijke en zelfs vaak zeer gemene Mimi wonen, terwijl zijn halfzusjes bij een onwelwillende tante en haar gezin werden ondergebracht. Bobby kon niet voor hen zorgen. Hij was te getraumatiseerd. Ofschoon, het is volgens Julia Baird goed mogelijk dat ook voor hem was besloten dat hij niet goed genoeg was als vader en dat het beter was als hij zijn bloedeigen dochters niet vaak zou zien.

Naarmate de tijd vorderde, zag deze ober zijn meiden toch steeds vaker, maar van (permanent) samenleven als gezinnetje was nooit meer sprake. Ook hij leefde niet zo gek lang meer…

Hoe dan ook, de moeder van John, Julia en Jackie en haar overlijden werden door de hele familie doodgezwegen. Alsof mama Julia nooit had bestaan.

Door de zogenaamde zonden van hun moeder werden Julia en Jackie door hun eigen tantes niet beschouwd als familie, maar als besmette lastposten.

Uit het autobiografische boek van Julia – John’s halfzus – blijkt dat ze nooit over de dood en het verschrikkelijke gedrag van hun tantes heen zijn gekomen. John stortte zijn hele ziel en zaligheid in zijn muziek en band, de meiden – die eveneens in een harteloze omgeving opgroeiden na de dood van hun moeder – richtten zich op hun vriendinnen en het schoolwerk.

John – die al veel had geleden onder de dood van zijn vriendelijke oom George, de man van Mimi (die evenwel haar hele huwelijk lang maagd is gebleven en werd ontmaagd door haar veel jongere inwonende student!) – kon zich moeilijk uiten. Hij liet zijn verdriet zelden horen en zien. Huilen, kon hij (bijna) niet.

Toen The Beatle zijn eerste grote liefde Cynthia had leren kennen, herhaalde de geschiedenis zich min of meer. De zogenaamd heilige boontjes binnen de familie – de tantes oftewel de zussen van zijn moeder – vonden Cynthia niet goed genoeg en hadden er al helemààl de grootst mogelijke moeite mee dat Cynthia zwanger was geraakt van hem. Ze adviseerden John om niet met haar te trouwen, ondanks de zwangerschap.

Net als zijn moeder altijd had gedaan, dreef John zijn zin door, hij volgde zijn hart. En dus trouwde hij met zijn eigen Engelse versie van zijn heldin Brigitte Bardot.

Niet veel later overleed John’s allerbeste boezemvriend Stuart Sutcliffe aan de gevolgen van een zware hersenbloeding. Na de dood van zijn lieve oom George en zijn fantastische moeder Julia raakte John voor de derde keer in zijn leven de op zijn vrouw en eerste zoon na belangrijkste en aardigste persoon in zijn leven kwijt. Maar de muziek hield hem bezig, bezorgde hem afleiding.

Het duurde daarna niet lang of John zat opeens in een achtbaan op raketsnelheid. The Beatles waren immens populair. Met Paul, Ringo en George zat hij in het oog van de orkaan, was hij de spil van een complete massahysterie. Beatlemania. Zijn moeder – zelf heel muzikaal en groot Elvis-fan – zou heel trots zijn geweest. Het geld stroomde plotseling als container-tsunami’s binnen, de vrouwen wierpen zich letterlijk voor hun voeten en feesten met drugs en drank waren aan de orde van de nachten.

Wat was begonnen als een enorme passie voor rock ’n roll en voor spontane, gekke, heel lange optredens was verworden tot een commercieel concept, in een voldragen massahysterie.

Blijf dan maar eens op de been!

Paul (McCartney) had zijn moeder zelfs al eerder verloren aan kanker, maar was toch minder getraumatiseerd dan John en minder gevoelig en labiel. Paul kon het allemaal wat beter aan dan de veel meer diepzinnige, emotionele en controversiële, baldadige John.

Het contact met zijn halfzusjes Julia en Jackie was door zijn drukke leven niet heel intensief, maar wel liefdevol en warm. John liet vaak blijken om zijn zusjes te geven en betrok hen zo veel mogelijk bij zijn leven.

Door een hel gingen Julia en Jackie. Ook zij waren getraumatiseerd door het plotselinge, nooit verwerkte overlijden van hun moeder, het doodzwijgen en de harteloze opstelling van de familie en hun liefdeloze leven bij een heel strenge, koude tante.

Jackie, moeder van een kind, kreeg onder andere te maken met een zware depressie. Julia – twee keer getrouwd en moeder van drie nazaten – heeft in haar leven heel veel gedaan: ze was Frans-lerares en hulpverleenster/psychotherapeute. Ze heeft als hulpverlener bijvoorbeeld gewerkt met scholieren met persoonlijke en sociale problemen en ze heeft met haar tweede man goed werk verricht voor arme mensen en met name kansloze kinderen in India.

YOKO ONO THE BITCH

En toen – eind jaren zestig – leerde John de excentrieke Japanse kunstenares Yoko Ono kennen. Ono had als 12-jarig meisje op 9 maart in 1945 het vuurbombardement op Tokio in een schuilkelder meegemaakt en overleefd. Met haar familie werd ze daarna gedeporteerd naar een bergachtig gebied waar haar moeder bezittingen zou hebben geruild voor eten voor de familie, terwijl haar vader was achtergebleven en in een concentratiekamp zou hebben gezeten in Vietnam.

Ono had dus ook het nodige meegemaakt. Na de scheiding van haar eerste man keerde ze terug bij haar ouders, maar werd ze dermate depressief dat ze in een kliniek voor mensen met mentale stoornissen moest worden opgenomen. Haar tweede man was Anthony Cox – ook een muzikant en kunstenaar. Het was hij die hun dochter Kyoko opvoedde, want feministe Yoko gaf de voorkeur aan haar carrière.

Altijd heeft de Japanse voorrang gegeven aan zichzelf en haar eigen bezigheden. Toen ze in 1975 na diverse miskramen moeder werd van John’s tweede zoon Sean was het wederom haar man (John ditmaal) die voor het kind zorgde. En iedereen die The Beatles en Lennon heeft gevolgd, weet dat Yoko haar eigen muziek en kunst aan de groep en later aan haar man opdrong. En John liet het jammer genoeg gebeuren. Yoko was vaak een goede inspiratiebron voor hem, maar hij had haar nooit moeten meenemen op zijn (muziek)podium. Ze was een stoorzender bij zijn optredens, een hysterische, gestoorde schreeuwlelijk.

Uit het boek ‘Imagine this’ blijkt dat Yoko – die ooit heeft beweerd dat John biseksueel was en ook seks wilde hebben met mannen, maar  nooit seks met iemand van hetzelfde geslacht zou hebben gehad, omdat hij geen enkele man intellectueel en lichamelijk aantrekkelijk genoeg vond, afgezien misschien van Stuart Sutcliffe – een bazige, egocentrische bitch was die John helemaal alleen voor zichzelf wilde hebben en volledig in haar macht had. Een kleine, grote dictator die over lijken ging. En gaat. John noemde haar ‘Mother’. Maar Yoko was niet zo lief en aardig als zijn eigen moeder Julia, maar leek veel meer op zijn harteloze, verwrongen tante Mimi die hem bij zijn moeder had weggehaald om hem vervolgens koud en zakelijk op te voeden.

Blijkbaar had John – die ondanks zijn brutaliteit heel verlegen was, alsmede sociaal bang aangelegd en in dat opzicht nogal zwak van karakter – behoefte aan iemand die de leiding nam over hem. Een soort van psychische SM. De meesteres en haar slaaf.

Zoals zijn tante Mimi en zijn opa hem bij zijn moeder hadden proberen weg te houden, zo deed Yoko al het mogelijke en meer dan dat om John en zijn halfzussen en zijn eerste kind Julian uit elkaar te houden en uit elkaar te drijven. En John liet het toe. Hij gaf zich helemaal over aan haar eisen, behoeften en wensen. John concentreerde zich volledig op Yoko en op hun geïsoleerde leventje. Zij bepaalde wat er gebeurde. Ook met zijn geld. En met wie hij mocht spreken en met wie niet. Zij beantwoordde zijn post en telefoons. Ze wilde John dus helemaal voor zichzelf hebben en heeft er alles aan gedaan om bijvoorbeeld zijn halfzus Julia en zijn zoon Julian op afstand te houden en John te verbieden en ontmoedigen contact met hen te hebben. John had daardoor jarenlang niet of nauwelijks contact met zijn eerste zoon Julian en met zijn halfzussen, ook al hield hij zielsveel van ze.

Zo in de ban was John van Yoko dat hij behalve zijn privé-leven zelfs al zijn geld en bezittingen aan Yoko overdroeg en naliet, zelfs het huis dat hij had gekocht voor zijn halfzussen. En Yoko dacht er niet aan om de halfzusjes, ooms en tantes of John’s eerste zoon ook maar iets te schenken (waar ze recht op hadden). John deed af en toe iets stiekem, achter de rug van Yoko om. Zoals voedsel bestellen waar zij op tegen was, dat niet macrobiotisch was. Of zijn halfzussen toch wat geld toestoppen. Maar hij was als de dood dat Yoko – die verschrikkelijke, egoïstische despoot – erachter kwam. Yoko was Mimi. Als Mimi.

Misschien had en heeft Yoko wel last van verlatingsangst of zo. Tijdens de oorlog verkeerde ze in grote onzekerheid of haar vader nog leefde en waar hij was. Na de scheiding van haar tweede man Anthony Cox zag ze haar dochter Kyoko decennia lang niet, omdat hij haar had ontvoerd en haar – met hem – onder een valse naam had laten opgroeien bij de een of andere religieuze sekte. Mogelijk hebben die ervaringen er mede voor gezorgd dat Yoko haar man John en hun zoon Sean zo claimde, uit angst dat ze hen anders kwijt zou raken. Zo van: wat je beheerst en beheert kun je niet of toch zeker moeilijker kwijtraken.

Julia en Jackie werden dus net als vroeger door hun tantes tevens door Yoko beschouwd als lastposten die het niet waard waren contact te hebben met hun broer. Yoko meende John tegen hen te moeten beschermen! Yoko erkende totaal niet dat John en zijn halfzussen heel veel om elkaar gaven en de liefde voor hun zo tragisch gestorven moeder deelden.

Tegen het einde van zijn leven had John Lennon laten weten dat hij met Nieuwjaar 1981 naar Engeland zou komen om zijn halfzusjes, nichten, neven en ooms en tantes weer te zien, alsook zijn eerste zoon Julian. Hij had tegen diverse mensen gezegd dat hij zou komen. John zou hebben gezegd: “Ik heb al die tijd alles voor Yoko gedaan, nu is mijn familie aan de beurt.” John was niet alleen dol op zijn familie, maar ook op Wales, Schotland en Ierland, en dan met name op de landschappen.

We weten allemaal dat het zo ver niet mocht komen, omdat John werd vermoord door de getikte Mark David Chapman. Veel fans meenden dat de CIA achter deze moord zat, omdat John te kennen had gegeven dat hij zich weer wilde gaan inzetten voor de wereldvrede en dat hij opnieuw politiek actief wilde gaan zijn (met protesten en zo). John Lennon zou door de Republikeinen zijn beschouwd als een gevaarlijke tegenkracht die het volk weleens ‘negatief’ kon beïnvloeden. We weten allemaal dat vieze, vuile politici vieze, vuile machtsspelletjes spelen, of het nou gaat om Hitler, Bush senior en junior of om Donald Trump, ook al zo’n psychopaat op wie al die domme, stomme, onnozele en zelf gestoorde eikels van stemgerechtigden stemmen.

Chapman handelde volgens mij niet in opdracht. Maar als het onverhoopt WEL zo was, dan is de CIA niet de enige mogelijke opdrachtgever. Cynthia, John’s eerste vrouw die erg heeft geleden onder zijn gedrag, de scheiding en het feit dat hij een slechte en afwezige vader was voor hun zoon Julian, zie ik er niet voor aan om John te hebben laten vermoorden.

Maar Yoko? Ja, ze hield al dan niet oprecht zielsveel van John, maar zij bezat hem en hij aanbad haar. Toen hij eind 1980 plannen had om zich minder op haar te fixeren maar meer op zijn eigen carrière alsmede op zijn familie in Engeland, heeft Yoko het misschien Spaans benauwd gekregen….

Ik denk niet dat het zo is gegaan, begrijp me goed. Maar het zou een mogelijkheid (hebben) kunnen zijn, gezien de ziekelijke hebzucht van Yoko als het ging om zijn kapitaal en bezittingen en zijn hele ziel en zaligheid. Yoko wilde John en alles wat van John was alleen maar voor zichzelf hebben en met helemaal niemand delen. Wat een ongelofelijk kutwijf, hoe erg haar zoon Sean ook met haar wegloopt (voor hem zal ze beslist een goede moeder zijn, maar ze beschouwt hem natuurlijk als haar grootste kleinood).

Toen John was vermoord, liet Yoko niets persoonlijk weten aan zijn eerste zoon Julian en aan zijn halfzussen Julia en Jackie. Ook niet over de crematie de dag na zijn overlijden. Wat Yoko betrof, bestond zijn Engelse familie niet en had hij nooit van zijn familie gehouden en geen recht op een band met zijn bloedverwanten. Wat een misselijkmakend rot-serpent! Uit brieven, kaarten en telefoongesprekken blijkt juist dat John dol was op zijn bloedverwanten!

Ik vraag me steeds af wat John Lennon, als hij nu nog leefde, zou vinden van de streken van Yoko. Zou hij nog van haar (kunnen) houden of haar verfoeien, vervloeken en verwensen? Ik hoop het laatste. Ik hoop dat hij nu eindelijk inziet hoe Yoko werkelijk is en hoe hij zich door haar heeft laten gijzelen en ringeloren en de wet heeft LATEN voorschrijven.

Hopelijk zou hij zich thans realiseren, dat hij zich door Yoko heeft laten hersenspoelen. John beschouwde zijn tweede echtgenote als zijn redding, hij gaf zich helemaal over aan haar ideeën, grillen, eisen, nukken en levensstijl. In feite was The Beatle hartstikke krom gegroeid door zijn jeugdtrauma’s en de hysterie rondom The Beatles, de abnormale leefwijze als popster, de stress, het verdriet, de drank en de drugs. Yoko was zijn goeroe. Yoko was zijn een-persoons-sekte-leidster.

Geen raad wist de wereldster zich met alle aandacht van fans en de media (hoewel hij de aandacht voortdurend naar zich toe trok) maar ook niet met alle zakelijke en financiële beslommeringen (hij had een hekel aan de belastingdienst!). Iedereen wilde wat van hem, vooral geld en zijn aandacht en medewerking. Vergeet ook niet dat de zanger als de dood was dat hij zou worden vermoord. Hij was vrij paranoïde geworden door zijn gevecht met de CIA (die hem bespioneerde) en om zijn Green Card (verblijfsvergunning voor Amerika), en hij was zich er terdege van bewust dat hij als wereldberoemde, steenrijke man een gewillig doelwit was voor allerlei gekken en criminelen. Vergeet ook niet dat John nu niet meer Paul, Ringo en George had, maar er als solo-artiest alleen voor stond. Hij miste ook de zakelijke hulp van Beatles-manager Brian Epstein die zelfmoord had gepleegd. John had dus niemand, behalve Yoko. En hij had haar heel hard nodig!

John – die ooit toegaf een angstige zenuwlijder te zijn – kon het immers allemaal niet meer de baas en zag veel te veel op zich afkomen. Hij vond bij Yoko de leidster en de houvast die hij nodig had. Hij gaf alles uit handen en Yoko nam alles graag IN eigen hand. Misschien heeft ze oprecht gedacht dat ze John moest beschermen tegen alles en iedereen en schoot ze daarin veel te ver door. Mogelijk meende ze (ten onrechte) dat alle andere mensen alleen maar uit waren op zijn geld en dat alleen zij het goede met hem voor had.

Ik hoop dat John Lennon nochtans beseft of zou beseffen hoe ongelofelijk STOM, LAF en ZWAK en geobsedeerd hij ten opzichte van Yoko is geweest en hoeveel leed dit Cynthia, Julian, Julia en Jackie heeft berokkend.

Het is als zijn fan mijn vurige wens dat John Lennon nu eindelijk de kracht zou hebben om op eigen benen te staan en zich los te maken van Yoko, om zijn eigen keuzes te maken en zijn ontegenzeggelijke liefde voor zijn familie te doen gelden, actief en blijvend.

Yoko runde John en zijn imperium. Dat doet ze nog steeds. Als een bezeten machtswellusteling en een keiharde, puur zakelijke controlfreak. Ze heeft John toen hij nog leefde niet alleen veel werk uit handen genomen en zakelijk en emotioneel beschermd, maar ze heeft hem ook helemaal alleen voor zichzelf gehouden, bewust. Ze wilde hem met niemand delen, vooral niet met de mensen die OOK belangrijk voor hem waren en van wie hij OOK hield. Yoko wilde als enige patent hebben op zijn aandacht, toewijding en liefde. Dat is onvergeeflijk. Zo bezitterig ben en doe je niet als je echt wilt dat je partner gelukkig is of wordt. En als je werkelijk van iemand houdt, dan doe je er ook wat aan om de mensen van wie hij houdt of heeft gehouden gelukkig(er) te maken en tegemoet te treden en komen, want hij had niets liever gewild… Dat is uit al zijn brieven, kaarten en gesprekken met familieleden gebleken.

Tot slot: mij is duidelijk geworden dat John de muzikaliteit heeft geërfd van zijn beide ouders en dat het dansen, tekenen en musiceren met zijn begaafde moeder hem veel heeft geprikkeld en bijgebracht. Van zijn vader had John de reislust en zin voor avontuur, van zijn moeder de komische kant en het graag in de belangstelling staan. Zijn moeder en stiefvader waren lieve, goede mensen. Zijn halfzussen komen dus ook uit twee mooie mensen voort en zijn ondanks hun trauma’s goede personen gebleken.

John’s eerste zoon Julian heeft de muzikaliteit geërfd van zijn beroemde vader en de artisticiteit van zijn moeder Cynthia die geweldig kon tekenen. Van beiden heeft hij het sociale gevoel overgenomen. Julian is door zijn moeder opgevoed, een heel lieve vrouw.

Het excentrieke heeft John’s tweede zoon Sean vooral van zijn moeder Yoko. Net als zijn halfbroer Julian is ook Sean zanger/muzikant geworden. Van zowel John als Yoko heeft de jongste Lennon-telg zijn filosofische kant en maatschappelijke betrokkenheid.

Wat ik maar wil aanduiden, is dat het een getalenteerde en betrokken, verschillige familie is, althans als het gaat om moeder Julia en haar man Bobby en hun nageslacht.

De tantes van John waren hypocriet en veroordelend, en gingen met trauma’s en de getraumatiseerden om door er niet over te praten en door een kille, zakelijke houding. Dat heeft John en zijn zusjes veel schade en leed berokkend. En Yoko heeft behalve talenten en mooie, idealistische denkbeelden en uitingen een heel ijzige, manipulatieve, egocentrische, onwrikbare en bezitterige kant. Maar in de kern van hun zijn, zijn de nazaten van Julia – de moeder van de popster – goede mensen (gebleken en gebleven). Een roos en haar nakomelingen blijven mooi en zijn nou eenmaal een roos, ook al zijn er stormen die de blaadjes en de geur meenemen…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s