Als we het over religie hebben…

Als we het over religie hebben, dan heb ik het in ieder geval niet over religieuze instituten zoals kerken, tempels en moskeeën en hun vertegenwoordigers en evenmin over culturele zaken. De instituten, hun vertegenwoordigers en cultuur zijn weliswaar met religie verweven, maar in de essentie gaat religie niet over rituelen, gewoontes en wat mij betreft zelfs niet over moraal en ethiek. Wat dat laatste betreft: moraal en ethiek hebben volgens mij meer te maken met ’s mans inborst/aanleg/karakter/gedrag: er zijn (van nature) goede ongelovige en slechte gelovige mensen zoals er natuurlijk net zo goed goedhartige religieuze lieden en gemene atheïsten zijn.

Als we het over religie hebben, dan heb ik het puur over de levensvragen en over De Waarheid: bestaat karma, bestaat reïncarnatie, bestaat God, bestaat Allah, klopt het Bijbelverhaal en klopt de Koran, is er een hiernamaals, is er leven na de dood, is er een hogere macht (in de vorm van een supermens zoals God), is het leven door een intelligentie en goede macht geschapen, dus met een reden, en heeft die macht een plan met de mensen?

Dat zijn de vragen waar het mij om gaat. Om De Waarheid.

Alleen, ik heb mijn eigen waarheid ontwikkeld, los van alle religieuze, politieke, filosofische en sociale stromingen. En daarin geloof ik heilig. Ik heb al heel vaak geschreven waar ik in geloof, dus dat weiger ik voor de tienduizendste maal te herhalen. Daar heb ik nu ook de puf niet voor. Wie écht wilt weten hoe mijn filosofie luidt, die komt het uiterst makkelijk te weten via het internet en mijn blogs.

Hiermee beweer ik niet dat ik alles weet en de hele waarheid ken en dat er voor mij niets meer te onderzoeken en ontdekken valt, maar wat ik tot dusver kan weten, weet ik en weet ik zeker.

Echter, zoals ik rotsvast overtuigd ben van mijn inzichten, zo is de moslim, Hindoe, humanist, atheïst, sjamaan en christen dat ook. Het wordt dan een welles-nietes-spelletje, althans wanneer men elkaar probeert te overtuigen van zijn/haar eigen gelijk. Maar je ontkomt er niet aan om het gewoonweg oneens te zijn met elkaar, met name als het puur om de kern van de overtuigingen gaat. Let’s agree to disagree.

Nimmer zal ik beweren dat de overtuigingen van anderen niet nuttig, troostrijk en waarheid kunnen zijn voor die anderen. Maar ik blijf erbij dat er maar één Waarheid is en dat ik een deel van die ene Waarheid heb leren ontcijferen.

Dat dit voor sommigen wellicht heel erg hoogdravend overkomt, kan me geen lief, onschuldig varken in een zuurstofarme, te krappe vrachtwagen schelen. Ik ben simpelweg heel erg overtuigd van mijn eigen inzichten, van mijn eigen gelijk in dit opzicht, net als de moslim, de christen en de hindoe zeker menen te weten dat ze de wijsheid in pacht hebben. Alleen, veel van die mensen hebben NIET zelf nagedacht en onderzocht en zijn tot weinig originele, weinig ongeconditioneerde inzichten gekomen. Dat streepje heb ik volgens mij voor op veel gelovigen maar ook ongelovigen. Ik heb een sterke eigen, holistische visie ontwikkeld. Die is vanzelfsprekend niet uniek (De Waarheid kan zich nooit tot slechts één persoon beperken), maar ze is wel de mijne. En dan ook echt De Mijne.

Uiteindelijk vind ik levenskunst misschien nog wel belangrijker dan levenswijsheid en dan het kennen van De Waarheid. Het leven is in de kern een overlevingsstrijd waarbij je weliswaar kan genieten en je je kan ontplooien, maar waarbij je tegelijkertijd steeds opnieuw wordt geconfronteerd met kleine en grote moeilijkheden, met dingen die mis gaan en die vervelend zijn.

Het moet je niet te erg tegenzitten en je moet een beetje hulp en geluk hebben om ermee te kunnen dealen, maar dat is wel waar het om gaat: leren of kunnen omgaan met de misère en het mooie, met de tragedies en de rampen plus met de genietingen en het succes alsook met jezelf en andere mensen. Daarin zijn we allemaal gelijk. Hetzelfde.

Discussiëren over overtuigingen heeft weinig zin. Je kan wel je overtuigingen uitwisselen: vertel hoe jij erover denkt en luister wat de inzichten van de ander zijn. En dan mag je best tegen die ander zeggen dat jij er weinig of niets van gelooft wat hij/zij zeker denkt te weten. Is helemaal niet erg. Dat moet je allebei kunnen hebben van elkaar.

Nochtans is het in mijn optiek veel noodzakelijker en belangrijker om elkaar te ontmoeten onder de koepel van de overeenkomsten: je probeert je allebei zo goed mogelijk door het leven te slaan en je moet allebei eten, drinken, slapen en geld hebben om te kunnen overleven, want tegenwoordig zijn een hut van natuurlijk materiaal, water uit de beek en een wild hert op het vuur niet meer genoeg om je hoofd boven de maatschappij te kunnen houden.

Ik vind evenwel dat men het – als het over religie gaat – veel te vaak en te lang heeft over de religieuze instituten en hun vertegenwoordigers en/of over culturele aspecten. Prima om het over de rol van bijvoorbeeld Het Vaticaan te hebben, maar verwar dat niet met pure religie. Ik snap dat mensen zich afkeren van de kerk, maar ik begrijp niet dat mensen zich afkeren van God (in wie ik niet geloof) vanwege misstanden in de kerk, want dat staat totaal los van elkaar.

Cultuur, ook zoiets… Uitstekend om te praten over hoofddoekjes of besnijdenis, maar verwar ook dat niet met de essentie van de religie. In feite heeft het heel erg weinig met elkaar te maken. ‘Ik denk dus ik besta’ heeft ook niets te maken met op zondagavond naar Studio Sport kijken…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s