De jarige Jop en de dood

Vandaag ben ik 50 jaar geworden. Vijftig en negen maanden eigenlijk. Je leeft niet pas sinds je geboorte maar sedert de verwekking. Eigenlijk is de verwekking de echte geboorte en de geboorte de ‘coming out’, zeg maar.

Ik denk altijd veel na over het leven en de dood. Van de dood heb je eigenlijk niets te vrezen, van het leven des temeer. De Griekse filosoof Epicurus zei: “We hebben van de dood niets te duchten. Als wij er zijn, dan is de dood er niet en als de dood er is, dan zijn wij er niet.”

Ook vandaag denk ik weer veel en diep na over de dood. Door dat stomme, ronde getal (50) ben ik me er plots heel erg van bewust dat mijn tijd nu heel erg snel op begint te raken. Waarschijnlijk ben ik ruim over de helft. Hoewel ik vind dat je van het leven alles te vrezen hebt en van de dood helemaal niets, vind ik het toch geen prettige gedachte dat de zandloper op z’n einde loopt.  Want dood-zijn, betekent dat je niets meemaakt. Ofschoon, misschien is niet bestaan wel het mooiste bestaan. Lekker rustig.

In wedergeboorte en een hiernamaals geloof ik niet. De eeuwigheid lijkt me zo verrekte lang(dradig). Volgens mij zijn bijna alle religies gebaseerd op de doodsangst, op het niet kunnen aanvaarden dat we (er) maar tijdelijk zijn en dat er niet meer in zit dan dat vermoeiende, interessante aardse leven dat heel leuk kan zijn als het allemaal genoeg meezit, maar in beginsel vooral een strijd is (kijk maar naar de rest van de natuur) en bulkt van de persoonlijke en collectieve tragedies. De oude Grieken hadden dat als geen ander door.

Enfin, we proberen er ook vandaag en de tijd die ons rest het beste van te maken. Het besef is er dat het heel snel heel plotseling allemaal nog minder comfortabel kan zijn. Ik zit met allerlei stoornissen thuis, maar in elk geval wel lekker thuis, in mijn comfort-zone. Voor je het weet, zit je in een klinisch verzorgingstehuis, of loop je de ziekenhuisdeur plat of lig je in een ziekenhuisbed. Ik geniet dus maar, voordat er een nog ergere hel losbreekt.

Vijftig jaar en vijftig tinten grijs! Inderdaad, de tijd is een SM-meesteres! En wij zijn haar slaven!

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

4 reacties op De jarige Jop en de dood

  1. safealove zegt:

    Van harte gefeliciteerd! Maak er wat moois van.. 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s