Flarden

In het biechthokje van de vanwege de schoonheid alom aanbeden kerk hangt heden ten dage de brandblusser. Op de ruit van de deur van het biechthokje hangt dan ook een foto van een brandblusser om aan te geven dat je daar moet zijn als er wat te veel wierookontwikkeling zal wezen! Tja, de redding komt nog steeds uit het biechthokje! Toch vinden sommigen het zonde dat er niet meer echt gebiecht wordt (in onze katholieke kerken). Maar ja, die mensen moeten dan maar tien weesgegroetjes bidden, dan komt toch nog alles goed.

Waar eerst de fotograaf woonde, daar zijn ze nu de riolering aan het ontstoppen. Voor de voordeur zijn ze alles aan het uitgraven. Zou de prentennemer soms zijn fotoarchief door de wc hebben gespoeld? Hebben de giftige stoffen uit zijn donkere kamer – de darkroom van de erotische fotografie – voor de verstopping gezorgd? De kiekendief woont er niet meer, dus dit is niet zijn probleem. Of kan hij toch nog aansprakelijk worden gesteld wanneer blijkt dat hij de proppen in het riool op z’n geweten heeft?

Wandelend langs het alleraardigste 1920-buurtje met de gietijzeren hekwerkjes en de schattige geveltjes zie ik – als ik omhoog kijk – een knikkerbaan met knikkers voor het slaapkamerraam staan. Onlangs zag ik op tv een documentaire over een autistische jongeman die helemaal bezeten is, geobsedeerd is, door knikkers en knikkerbanen. Hij bouwt ze zelf. Automatisch denk ik daarom, als ik nogmaals omhoog kijk: ‘Zou het kind van deze knikkerbaan ook zo uitzonderlijk autistisch zijn?’ Hoe gedachten zo hun eigen verbindingen maken en conclusies trekken! Overigens is onze grasparkiet Pico volgens de vogelpsychiater autistisch. Vandaar dat hij heel slecht tegen veranderingen kan, zoals een ander merk voer of een nooit eerder ‘vertoond’ knabbelstokje in z’n kooi. Pico autistico in plaats van Pico bello!

Al die lekkere kutjes die je zo aanlokkelijk en begerenswaardig vindt, zijn meestal helemaal niet lief en niet aardig. Ze hebben niet eens het fatsoen om vriendelijk terug te lachen en blijven je stoïcijns aankijken of ze kijken zelfs geërgerd weg. Of ze hebben niet eens het fatsoen om een aardig berichtje terug te schrijven. Maar was het altijd al niet zo? De kutjes op wie je vroeger was, waren achteraf bezien eigenlijk helemaal niet zo leuk (van karakter en daarom ook niet meer om te zien). Vaak zijn de toch iets minder mooie kutjes het vriendelijkst. Op jouw leeftijd is vriendelijkheid geiler en aantrekkelijker dan schoonheid en slankheid. Vriendelijkheid, wijsheid, eerlijkheid en menselijkheid, dat zijn de geilmeters.

Een vriend van me zei dat hij de bekende psychiater Bram Bakker door Amsterdam had zien fietsen in een minirokje met een Mickey Mouse-print. Tja, als psychiater ga je met veel gekken om en met wie je omgaat, daar word je mee besmet. Nu moet ik wel toegeven dat de vriend die dit gerucht heeft verspreid en voor 127 euro aan de Story heeft doorverteld vaak mensen door elkaar haalt en slecht gezichten kan herkennen. Toen hij mij laatst van het station afhaalde, liep hij naar me toe en riep hij enthousiast ‘wat doe jij hier’, terwijl hij me begon te tongen. Hij dacht dat ik zijn secretaresse was. Sekreetaresse noem ik haar altijd, omdat het zo’n feeks is. Diezelfde vriend beweert dat hij Geert Wilders in een Turkse hamam heeft zien zitten, terwijl de idioticus een vette joint rookte en zich liet pijpen door de bebaarde Turkse vrouw die zijn bebaarde rug inzeepte.

De Middelbare School houdt een Open Dag op 14 februari. Maar ik moet dan alleen maar denken aan Valentijnsdag. Van wie zal ik dit jaar GEEN kaart krijgen? Die vraag kan ik mezelf beter stellen. Dat voorkomt decepties. Er is natuurlijk geen hond die naar die Open Dag gaat. Op 14 februari staat alles in het teken van rozen, champagne en (geheime) verliefdheid. Op die Open Dag kan die school dus beter de deuren sluiten. Zeg maar ‘dag’ met je schooldirecteurshandje.

Voor het raam van een woning in datzelfde 1920-buurtje wordt de geboorte vermeld van ene Milo die op 24 januari 2017 is geboren. Ikzelf ben geboren op 24 januari 1967. Automatisch vraag ik me dan af of die Milo net zo ongelukkig zal worden als ik en of 24 januari in z’n algemeenheid een pechdatum is en of dit na vijftig jaar nog steeds het geval is, en of hij karakterologisch op me lijkt. Als ik naar peuterfoto’s van mezelf kijk, naar dat schattige, domme, gevoelige mannetje, dan vraag ik me af hoe het in godsnaam mogelijk is dat dit schattige, onschuldige ventje zo’n hondenleven heeft gekregen met zo ontzettend veel kwellingen, isolement en frustraties. Dan vraag ik me af hoe het mogelijk is dat het leven dat wij zo kostbaar vinden zo onvoorzichtig omspringt met levende wezens. Als je pech hebt, dan ben je een jonge gnoe die bij het oversteken van de rivier als enige van de familie wordt gegrepen en vermoord door de hongerige krokodil. Ik hoop dat Milo aan de krokodil ontsnapt die mijn ledematen en mijn geluksgevoel heeft opgevreten.

Tot zover deze flarden. Maak het u ook vandaag weer zo aangenaam mogelijk, vooral in onaangename omstandigheden! Verwen uzelf én de mensen die u ontmoet maar eens extra!

Fuck u all!

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s