Een paar dagen in Timisoara (Roemenië)

Ik wilde altijd al een keer naar Roemenië. Toen de kans zich voordeed om naar Timisoara te gaan, een naam die ik kende omdat er een redelijk goede voetbalclub vandaan komt, aarzelden we niet. Timisoara, gelegen in het Westen van Roemenië en lange tijd toebehoord aan Hongarije, is als een heel klein, oud vrouwtje dat een interessant verleden heeft, en kleinkinderen met een onzekere toekomst. 

Met RyanAir vlogen we vanaf vliegveld Weeze (Niederrhein) op de stad aan de rivier de Bega. Bij het landen, zagen we vanuit de lucht niets dan boomloze vlakten, voornamelijk lapjes akker.

Op internet had ik gelezen dat Timisoara – met meer dan 300.000 inwoners de derde stad van het land – bekend staat om haar vele zwerfhonden en hoeren. We hielden daarom rekening met het ergste. Via internet hadden we gezien dat het een mooie stad is met schitterende pleinen, maar wat we van de sfeer moesten verwachten, wisten we natuurlijk niet. Het beloofde niet veel goeds, afgaande op de internet-info.

Ik kan nu al verklappen dat we (in het kleine, oude centrum) geen één zwerfhond hebben gezien en ook geen enkele prostitué (althans niet dat wij weten). Ons oude, keurige hotel, middenin het centrum, ligt bijna naast een van de weinige seksshops, maar die was gesloten.

De man die ons namens het hotel van het vliegveld kwam ophalen, was keurig op tijd en stuurde zijn mooie BMW behendig naar de rand van het geheel autovrije, oude centrum.

Na het inchecken, gingen we meteen op verkenning uit. Wat ons opviel, is dat Timisoara klein is. Oud en klein. Zelfs zonder haast kun je de binnenstad binnen drie uur bewandelen en bekijken. We deden het aldus rustig aan en bewaarden bijvoorbeeld het bezichtigen van de orthodoxe kathedraal voor de laatste dag.

Timisoara heeft drie mooie, grote pleinen met enkele prachtige historische gebouwen: Piata Victoriei (met aan het einde de schitterende orthodoxe kerk en aan het begin het oude theater/het operahuis), Piata Libertatii (met voldoende zitbankjes om lekker te genieten van het kijken naar de mensen en gebouwen) en Piata Unirii in het noorden van het bejaarde stadshart (met onder andere de schitterende Servische kerk).

Het laatstgenoemde plein is het absolute pronkstuk van de stad. Zo heel erg veel mooiere pleinen zijn er op de wereld niet, voor zover ik na het bezoeken van meer dan 45 landen heb kunnen constateren. Daar in het zonnetje op een van de vele terrasjes zitten, is een hemels genoegen.

De stad ademt nog steeds iets uit van het communistische verleden, gelardeerd met de trage maar onstuitbare opmars van het onvermijdelijke kapitalisme. Tijdens het communisme was bijna iedereen arm, maar wel voorzien van werk, alsmede van gratis scholing, vakanties en gezondheidszorg, ware het niet de kwaliteit van de diensten en het werk niet erg hoog en inspirerend was en alleen de regeringsleiders schatrijk waren. Nu, tijdens het kapitalisme, is de kloof tussen arm en rijk ook in Timisoara zichtbaar en voelbaar enorm groot. Pervers groot. Toch hebben we er maar één (echte) zwerver gezien.

Ikzelf ben een socialist in hart en nieren die vindt dat iedereen evenveel recht heeft op evenveel kansen en voorzieningen, op goede zorg, amusement, ontspanning en uitstekend onderwijs. Het probleem is alleen dat geen enkel politiek systeem werkt, omdat je altijd te maken hebt met mensen, en mensen zijn vaak gemankeerd, dom, gemeen, corrupt, machtsbelust, geldbelust en onvoldoende onbaatzuchtig, of ze nou crimineel, politieman, politicus, rechter, advocaat, leraar, professor, vrachtwagenchauffeur, werkloos of huisman/huisvrouw zijn.

Wat mij beviel aan het oude stadscentrum van Timisoara – dat architectonisch eerder lijkt op de steden in de Baltische Staten en op bijvoorbeeld Stockholm dan op Kroatië, Servië en Bosnië, is dat het eindelijk nog eens een stad is zonder grote winkelketens en zelfs zonder echte winkelstraten zoals in bijna alle andere steden in de wereld. Voornamelijk kleine zaakjes.

Toegegeven: tevens heel erg veel mooie panden in staat van beginnende of verregaande staat van ontbinding. Tijdens onze ritjes met de tram – vanaf Piata Libertatii: kaartjes koop je voor 2 Lei per persoon (dat is 0,44 eurocent) bij de krantenkiosk of bij het tijdschriftenwinkeltje – zagen we meer verwaarloosde dan goed onderhouden panden. In sommige buurten, zoals de wijk Fabric over de rivier de Bega, is de armoede heel goed voelbaar en zichtbaar tastbaar en dan, daar – in die uitzichtloosheid – begrijp je heel goed waarom veel Roemeense vrouwen voor de hoer spelen in met name Italië maar ook in andere West-Europese landen en waarom zoveel Roemeense mannen (en vrouwen) hun arbeidsheil bij ons  en in andere meer welvarende streken zoeken.

Timisoara is nochtans een stad met veel sfeer, zoals we dat in Oost-Europa eigenlijk altijd ervaren. De mensen leven er buiten, het wemelt er van de gezellige, zeer drukke en vaak moderne en steengoede koffietentjes en bakkertjes en alles gaat er eigenlijk buitengewoon gemoedelijk aan toe.

Vrouwenliefhebbers zoals ik (ik ben heel gelukkig getrouwd en een gelukkige huisvader, maar ik geef mijn ogen goed de kost!) kunnen hun hart in Roemenië ophalen, en zeker als je zoals ik van brunettes houdt. Het bulkt ook in Timisoara van de bloedmooie, aantrekkelijke, moderne, sexy meiden en vrouwen. En van de goed uitziende, tof geklede jongemannen! Natuurlijk beantwoorden zat mensen aan het cliché-beeld van de Oost-Europeaan: slonzig, gezet, onverzorgd. Met name de oudere garde en de mensen in de arbeidersklasse stellen de cliché-liefhebber niet teleur.

In ons hotel las vrouwlief op internet iets voor over de recente historie van de stad. Timisoara blijkt een plek te zijn waar de mensen zich niet laten kleineren, waar de mensen bereid zijn om in opstand te komen. In Timisoara begon in 1989 het verzet tegen de wrede communistische leider/dictator Nicolae Ceausescu én er werd onlangs nog gedemonstreerd tegen de corruptie in het land die door de huidige regering oogluikend wordt toegestaan. Ik ben trots op Timisoara: power to the people!

We bewaarden het beste en mooiste voor het laatst: de bezichtiging van de orthodoxe kathedraal, van buiten maar vooral van binnen een Oosters paleis, een architectonisch kunstwerk met van binnen heel veel religieuze sierkunst. We zagen hoe jong en oud het glas kuste met daarachter de afbeeldingen van de heiligen, vooral van Maria en Jezus. Onder de aanbidders bevond zich tevens een politieman in uniform. Zie je dat bij ons nog? We genoten er van de prachtige samenzang van de orthodoxe priesters, terwijl de gelovigen knielden en maar kruisjes bleven slaan, en meezongen. Kippenvel!

Ikzelf ben allesbehalve religieus en de rituelen van de gelovigen komen op mij zelfs infantiel, onzinnig, dom en wanhopig over, maar het is toch een boeiend schouwspel. De vrouwen doopten hun wijsvinger in het hete kaarsvet en maakten daarmee een kruis op hun voorhoofd en handpalm.

Een van de priesters riep twee vrome vrouwen van middelbare leeftijd bij zich en liet hen voor zich knielen op een kussentje. Hij deed een flap van zijn habijt of hoe je het ook noemt wat hij draagt over hun met fijn kantwerk gesluierde hoofden, hield in zijn ene hand een groot, bruin, houten kruis en in zijn andere hand zijn mobiele telefoon waarop hij regelmatig even keek, terwijl hij zijn zegeningen prevelde en de vrouwen onder zijn kleed gebeden opzegden. Iemand met stoute gedachten zou gniffelen en zeggen dat de priester door twee vrouwen tegelijk werd gepijpt in een hoekje van de kathedraal.

De baas van het hotel (!) bracht ons in zijn grote Mercedes-SUV naar het vliegveld, tegen betaling van 15 euro, dat wel. Maar bent u al eens naar het vliegveld gebracht door de eigenaar van het hotel waar u verbleef?! De hoteleigenaar vertelde ons dat hij nog niet zo lang geleden in Nederland was. Hij – zelf een fervent kickbokser – is dik bevriend met onze ster-kickboksers Rico Verhoeven en Nieky Holzken.

Volgens de hoteleigenaar – die nog andere zaken heeft, met name in de beveiligingsbranche – is Roemenië een mooi land, maar doet de Roemeense regering veel te weinig voor de jeugdige en professionele sportbeoefenaars én voor de bevolking. De politici zouden het geld – dat naar zijn zeggen vooral uit Brussel komt – slecht besteden. Duitsland en Nederland doen het in zijn optiek veel beter, in alle opzichten.

Het was niet de eerste keer en het zal niet de laatste keer zijn dat een buitenlander ons land ophemelde. We hebben best veel gereisd en hebben ervaren dat Nederland bijna overal en bij iedereen buiten onze eigen grenzen in hoog aanzien staat, vanwege het politieke klimaat, onze opmerkelijke prestaties op alle mogelijke gebieden en de schoonheid van en gezelligheid in onze steden.

En toch hadden wij een steen in de maag toen we vanmorgen opstegen vanuit Timisoara. De stad heeft ons hart veroverd en ons nieuwsgierig gemaakt naar andere en meer Roemeense dorpen en steden. Mijn zwak voor Oost-Europa is alleen maar sterker en groter geworden, zelfs al hebben we ervaren dat relatief veel jonge mensen in de winkeltjes en koffiezaken erg onvriendelijk doen en nauwelijks Duits en/of Engels spreken.

Timisoara is als een oud bejaardentehuis, een historisch gebouw met veel bejaarde mensen die Ceaucescu nog hebben meegemaakt. Maar buiten de tuinen van dat bejaardentehuis stromen de jongeren samen, de meesten hoopvol over de toekomst, sommigen moedeloos en met nog minder hoop en energie dan de bejaarden. Ik hoop dat een stad als Timisoara krijgt wat het verdient: een fikse opknapbeurt waarbij de prachtige panden in vitaliteit en schoonheid worden hersteld en een energieke uitvoering van heel veel goede plannen en initiatieven, zodat de stad met behoud van de oude, waardevolle schoonheid een nieuwe bestemming krijgt waarmee de jeugd en hun latere kinderen uit de voeten kunnen.

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s