Lachen om hypochondrie

Doordat ik me door de trauma’s en stress altijd gammel voel – lichamelijk, maar ook geestelijk – heb ik hypochondrie ontwikkeld, ook een soort angststoornis. Bij hypochondrie ben je voortdurend bang dat je ernstig ziek bent en interpreteer je signalen van je lichaam en geest verkeerd. Het is nog net niet inbeelden dat je kanker hebt of een hartaanval krijgt, maar het zit er niet zo heel ver vandaan.

Dat is geen lachertje. Je bent nooit meer onbezorgd, onbekommerd, je hebt weinig fiducie in je lijf en gezondheid. Je bent voortdurend ongerust en dat verergert dan weer je stress en spanningen. Zo blijft de welbekende vicieuze cirkel ijzersterk.

Maar ieder nadeel heeft z’n voordeel. Johan Cruijff wist daar alles van. Nu hij dood is, heeft hij geen last meer van zijn kanker en krijgt hij niets mee van dat kinderachtige gekrakeel over de naamgeving van de Amsterdam ArenA dat natuurlijk allang de Johan Cruijff Arena had moeten heten, zoals Schiphol allang tot Johan Cruijff International Airport had moeten worden gedoopt. Als Paul McCartney ooit sterft – en die kans is best aanzienlijk – dan zal een van de voetbalclubs in Liverpool of een luchthaven in Londen vast en zeker binnen een mum van tijd naar deze grootmeester van de popmuziek worden vernoemd. In Engeland doen ze daar niet zo moeilijk over.

Maar goed: ieder nadeel heeft z’n voordeel. Ieder voordeel dus ook z’n nadeel, maar dat klinkt minder hoopgevend, ook al is het hartstikke waar.

Welnu, het voordeel van hypochondrie is natuurlijk dat je er nooit te laat bij bent! Je bent altijd op tijd bij de dokter! En je sponsort zijn/haar/hun golfclub-abonnement! Goed, de gezondheidszorg zal Rutte een zorg zijn – iedereen moet volgens zijn slag mensen voor zichzelf zorgen – maar als hypochondrie-patiënt maak je iedere week mee hoe goed de zorg hier nog altijd is geregeld. Ik heb bijvoorbeeld al zeker twintig keer bloed mogen prikken in evenzoveel jaren en het bloed was altijd goed. Die mensen van het lab verrichten prachtig werk! En ik mag dan wel constant menen dat ik met anderhalf been in het graf sta, maar door de cholesterol-verlagende boter en het vetvrije frietvet ben ik er nog steeds! Lang leve de doodgravers, want als de grafdelvers het lang volhouden, dan is dat toch een maatstaf voor de gemiddelde leeftijd van de doden op een kerkhof. You have to urn your life…

Ik kraam de laatste paar regels onsamenhangende onzin uit, geef ik toe. Ik denk dat ik dement begin te worden. Morgen toch maar weer even een afspraak maken bij mijn huisarts. Ook weer een voordeel van het hebben van hypochondrie: je bouwt een hechte band op met je witte jas. Komt altijd goed van pas!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s