Gelovigen geloven maar wat (raak)

Gelovigen zoeken niet (onafhankelijk) naar de waarheid, maar naar instant, voorgebakken hoop, puur en alleen voor zichzelf: ze willen hun zieltje veilig stellen (het eeuwige leven). Meestal zijn ze (onbedoeld en onbewust) gehersenspoeld en geïndoctrineerd door hun opvoeding.

Ze wijzen bijvoorbeeld naar de Koran of de Bijbel als het bewijs van hun gelijk, als het voldongen feit, maar de werken zijn een vervalste, geromantiseerde geschiedschrijving.

Gelovigen zien schepen binnenvaren op bergtoppen, het ijs groeien in de Spaanse valleien en vissen meedoen aan de marathon van New York. Lichtgelovig zien ze sprookjes voor waar aan, zonder onafhankelijk en blanco te onderzoeken naar de structuur van het leven (de natuur) en op een gezonde manier te twijfelen aan hun op een boek (!) gebaseerde overtuigingen.

Ze vragen zich blijkbaar nooit af of de miljoenen mensen die (in) iets anders geloven misschien net zoveel gelijk, meer gelijk of ongelijk hebben. Die mensen zijn toch net zo overtuigd van de waarheid als zij! Gelovigen draaien altijd alles de religieuze kant op, zodat hun theorie zogenaamd immer klopt: je moet bidden tot God zodat je gebed wordt verhoord, maar als dat bidden niet blijkt te helpen, dan heeft de goedzak andere plannen met je, zoals bijvoorbeeld een hartaanval tijdens een fietstochtje met je kleinkind achterop. Zijn wil geschiedde hier en overal, maar hij is niet overal verantwoordelijk voor en kan niet voorkomen dat de duivel zijn partijtje vals mee blaast…

DE LOGICA IS HEEL VER TE ZOEKEN

Het klopt allemaal van geen kanten. Er zit geen logica in. Dat kun je dan wel het wonder of het mysterie noemen, maar dat is je reinste lulkoek. Het is sowieso een bizar idee dat een (mensachtige) supermacht na de monsterlijke dinosaurussen (die hij liet uitsterven) de nog meer monsterlijke mens ontwierp en dat zijn zoon voor onze zonden zou zijn gestorven.

Natuurlijk zijn ook wat mij betreft gelovigen vrij om te geloven wat ze willen. Ik zie er bij wijze van schrijven persoonlijk op toe dat geen enkele christen, jood of moslim ook maar een haar wordt gekrenkt. Maar ik ben vrij om meer in Arjen Lubach en mijzelf te geloven dan in God en dan in de gelovigen.

Hoe stellen gelovigen zich het paradijs voor met al die mensen die sinds 200.000 jaar op deze aardkloot rondlopen? Oh ja, niet iedereen, lang niet iedereen, komt in de hemel, dat is waar ook. Maar dan nog.

Ik geloof dat alles van nature natuur en zoals de natuur is en dat die natuur nou eenmaal zowel constructieve als destructieve eigenschappen, manifestaties, mogelijkheden en beperkingen heeft. Alles en iedereen is daar een afspiegeling van. Er is geen hogere macht die zich om ons bekommert en er is niets na de dood dat voor ons als zodanig van enige waarde en betekenis is. Ook karma en reïncarnatie wijs ik resoluut en zelfverzekerd van de hand als klinkklare onzin. Karma is een leuk ingekleurde kleurplaat, meer niet.

Natuurlijk is de gedachte hoopgevend dat er na dit aardse leven een eeuwig paradijs op je wacht (in feite de essentie van geloof). Sprookjes kunnen heel erg geruststellend en romantisch zijn. Maar het is natuurlijk absolute lariekoek. Dát hebben gelovigen en ik dan wel met elkaar gemeen: we menen allebei dat we zeker weten wat waar is.

Volgens mij kan en moet goedheid uit jezelf komen, en dat gaat vanzelf als je van nature een goede inborst hebt en al dan niet een beetje goed bent opgevoed. De acceptatie dat het bij dit ene leven blijft, kan net zoveel rust geven als de leugen dat je na de dood in de hemel komt. Die acceptatie is zelfs zalvend voor je ego: het is niet erg als je er op een dag helemaal niet meer zult zijn. Jammer misschien, maar niet erg, behalve voor jezelf en je naasten, maar die nabestaanden gaan ook een keer dood, dus er zal niet eeuwig om je gerouwd worden. Wie rouwt er nu nog om de dood van Plato en Pythagoras, twee van mijn helden?

DE ESSENTIE VAN HET MENS-ZIJN

Of je nou gelooft of niet: de essentie van onze maatschappij zou moeten zijn dat we het goede proberen te doen en het kwaad trachten te bestrijden, met en voor elkaar. De goede, wijze, lieve mensen moeten zich verenigen en een vuist maken tegen de waanzin en slechteriken. Daar gaat het om, en daar komt geen religieus woord bij kijken. Niet als je wilt voortborduren op de enige echte waarheid en niet op lariekoek.

Ik geef meteen toe dat ik kerken en moskeeën bezoek vanwege hun gewijde sfeer en mooie architectuur en kunstschatten. Ik beken schuld: ik steek wel eens een kaarsje op en ik bid soms, maar ik besef dan altijd dat dit niet meer is dan een placebo-effect, dan het rustgevende effect van een sprookje. Het is allemaal autosuggestie. Ik heb zelfs weleens aan een gelovige gevraagd om voor me te bidden en ze zei dat ze dat misschien wel zou doen, maar die vraag kwam voort uit wanhoop en stelde ik in de wetenschap dat Maria, Jezus en God niet bestaan, maar dat natuurkundige, telepathische, positieve gedachtegolven wel degelijk effect kunnen sorteren op iemands welbevinden.

Zoals aan alles wat de mens betreft, kleven ook aan het geloof tal van ridicule culturele rituelen, gebruiken en normen en waarden. Ook de natuurvolkeren hebben van die stompzinnige, rituele bezigheden. Ik kijk er geamuseerd naar en soms met afgrijzen als het gaat om boerka’s, besnijdenissen en uithuwelijking, maar allez, stupiditeit is de mensheid eigen en dat is niet alleen iets van de gelovigen.

Dan heb ik van alle religies nog het meeste met de natuurgodsdienst. De zon, maan, bomen, adelaar en de zee vereren en respecteren, vind ik nog niet eens zo’n slecht en gek idee. Alles in de natuur geestkracht en bezieling toeschrijven, vind ik eveneens sympathiek, want alles van en in de natuur leeft en al wat leeft, dien je te respecteren en te behandelen zoals je zelf behandeld wilt worden. Het vereren van voorouders kan ik waarderen, want in feite bestaan we allemaal dankzij en deels uit onze voorouders. We zijn primair een product van heel veel kruisingen van voorouders, plus een beetje van onszelf.

WETENSCHAP VERSUS HOOP

Ik kan het niet uitstaan dat gelovigen in een leugen geloven en dat ze zo lichtgelovig zijn. Ik zal hen er geen haar om (laten) krenken, maar ik heb en neem de vrijheid om ze heel fel weerwoord te bieden en om een pleidooi te houden voor het zoeken naar de waarheid op basis van de wetenschap en levenservaring, dus op basis van natuurkunde, wiskunde, scheikunde, biologie, aardrijkskunde, psychologie en vooral ook geschiedenis.

Religie is geen wetenschap, maar een hoop, een sprookje, een reddingsboei, een verhaaltje voor het slapengaan. Het leven is helemaal niet zo’n mysterie. Het is gewoon. En het is overduidelijk natuur en het dagelijks leven leert ons iedere keer weer hoe deze natuur in elkaar steekt en dat het daarom al van begin af aan gaat zoals het gaat.

En verder moet de mens gewoon accepteren dat de natuur er nou eenmaal van nature is. Natuurlijk is dat zo! Daar is geen adem en hand van God aan te pas gekomen. Want hij bestaat simpelweg niet. Hij is slechts de mooie metafoor voor alles wat in de natuur en dus in het leven en aan de mens constructief en goed is.

Wat dat betreft, heb ik behalve met de wetenschap en enigszins – tot op zekere hoogte – met de natuurgodsdienst misschien nog het meeste met de levenswijsheid van de oude Grieken en Perzen alsmede met het yin en yang-principe van de Chinezen.

Uit religie kan veel goeds voortkomen en er is veel bloed om en door vergoten. Maar religie is in principe overbodig, zeker een geïnstitutionaliseerde religie. De gedachte dat het na dit leven wel goed komt en dat onze zonden toch wel worden vergeven, maakt ons wellicht zelfs minder ijverig om hier en nu onze verantwoordelijkheid te nemen en te trachten een paradijs op aarde te scheppen, geheel en al tijdens dit ene leven waarvan wij gewoonweg een natuurverschijnsel en dus natuurproduct zijn.

Het geloof is ook zo verschrikkelijk narcistisch mens-centrisch en gaat dus uit van de mens als kroonjuweel van de schepping (maar al bij de eerste mens was de liefde van God bekoeld voor die mens!). Door deze mens-centrische houding plaatsen we onszelf op een voetstuk, leven we afschuwelijk tegennatuurlijk (we knoeien – met kunstmatigheid – met voedsel, dieren en eigenlijk met alles en iedereen) en randen we Moeder Natuur voortdurend aan.

Ik voel mij een gelukkig mens dat ik tijdens mijn leven op een gegeven moment zelf ben gaan onderzoeken en nadenken, en dat ik de waarheid onder ogen durf te zien. Dat geeft me rust en voldoening. Ik ontleen er kracht aan en put er hoop en kracht uit. En dat allemaal zonder religie, maar met pure kennis. Heel gelukkig word ik van de juiste inzichten, vaak gebaseerd op wetenschappelijke openbaringen zoals van Darwin. Ik wil weten hoe het ECHT zit en niet pretenderen. Ik weiger te geloven dat wat ik hoop waar is (omdat ik de keiharde waarheid niet zou kunnen verdragen)… Het is zoals het is… Daar moeten we het mee doen.

http://www.rolanddanckaert.nl

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s