John Lennon 2.0 wordt node gemist

Time wounds all heelsJohn Lennon (nadat hij vier jaar lang moest vrezen geen verblijfsvergunning te krijgen voor Amerika).

John Lennon, oprichter en leider van The Beatles, speelde in zijn liedteksten, bij zijn cartoons, in zijn twee boeken met korte verhalen, in brieven en op kaarten en in interviews graag en veelvuldig met taal. Hij maakte/bedacht frequent nieuwe woorden en husselde uitdrukkingen welbewust door elkaar. Time wounds all heels in plaats van ‘time heals all wounds’ betekent volgens de gangbare interpretatie dat de slechteriken ook (ooit) het onderspit zullen delven. Persoonlijk dacht ik altijd dat Lennon had gezegd Time wounds all heals. zo van: de tijd maakt alle genezingen ongedaan.

Hoe dan ook, Lennon speelde niet alleen graag en veel met taal, maar hij was tevens een fervent schrijver. Hij schreef liever brieven en kaarten dan dat hij (bepaalde) mensen – die hij niet zo vaak zag (Lennon was ondanks zijn brutaliteit en het gebruiken van de media intens verlegen) – persoonlijk opbelde en sprak. Waar hij maar kon, pakte de in 1980 vermoorde artiest pen en papier om iets te tekenen en/of (iemand) te schrijven. Lennon had – als hij geen muzikant was geworden – als publicist/columnist willen werken en hij kon erg goed en leuk tekenen (schets-achtig). Lennon heeft dan ook op de Kunstacademie gezeten in Liverpool.

Lennon was een en al spitsvondigheid. Hij was altijd goed voor een filosofische en/of grappige kwinkslag. Het is zo verschrikkelijk jammer dat hij dood is. Niet alleen, omdat hij waarschijnlijk nog heel veel goede, leuke en mooie muziek had gemaakt én zich op zijn eigen wijze had uitgesproken over maatschappelijke en politieke ontwikkelingen, maar mede omdat hij vermoedelijk volop en op een hilarische, geheel eigen manier gebruik zou hebben gemaakt van Twitter en Facebook, de ultieme moderne middelen om zijn taalvondsten voor een groot publiek te verwoorden.

Wat mij betreft, is Lennon met afstand de meest interessante, meest aparte en leukste Beatle. Niets ten nadele van McCartney, Harrison en Starr, maar Lennon’s gedrag, werk en woorden waren toch veruit het meest spraakmakend en spraken wat mij betreft met grote afstand tot de andere drie het meeste tot de verbeelding. Daarmee zeg ik niet dat hij een beter mens en een betere muzikant was dan zijn drie collega’s, maar wel dat zijn persoonlijkheid mij het meeste aansprak.

Lennon was écht uniek. Een heel bijzondere, aparte, controversiële man. Anders dan de meeste andere mensen. Eeuwig zonde dat we niet langer van hem hebben mogen en kunnen genieten. Dikwijls vraag ik me af wat Lennon nu zou hebben gezongen, getekend, gezegd én hebben getwitterd, bijvoorbeeld over Trump.

Voorts hoop ik dat de zanger, als hij was blijven leven, zijn voornemen had waargemaakt om weer meer tijd te spenderen met zijn (half)zussen en vooral met zijn eerste zoon Julian. Met hem had hij echt wat goed te maken. Tegenover Julian is John ernstig tekort geschoten en dat valt hem zeer zwaar aan te rekenen.

Aan het einde van zijn leven zou Lennon tegen familie hebben gezegd: “Ik heb al mijn tijd en energie in Yoko gestoken, nu wil ik tijd spenderen met mijn familie en wat vaker (terug) naar Engeland, Wales, Schotland en Ierland.” Hetgeen trouwens niet inhoudt dat hij genoeg had van Yoko. Dat zeker niet. Lennon voelde zich na vier jaar – bijna vijf jaar – huismanschap en met het uitbrengen van zijn ‘rentree-LP’ – getiteld ‘Double Fantasy’ – weer helemaal klaar om de wereld in te gaan, naar buiten te gaan, onder de mensen te komen. Zijn moordenaar Mark David Chapman maakte dat onmogelijk.

Toen de moord was gepleegd (december 1980) was ik nog helemaal geen Lennon- en Beatles-fan. Ik was bijna veertien jaar, maar heb van die moord weinig meegekregen, net als van de dood van Elvis Presley in 1977, een andere zanger die ik bewonder. Pas toen ik echt fan werd van Lennon – een jaar of zeven geleden – begon ik te balen van en te rouwen om zijn dood. We zijn al drie keer op Beatles-bedevaart geweest naar Liverpool, de bakermat van The Fab Four, net zoals we een keer op bedevaart zijn geweest naar Graceland in Memphis waar Elvis woonde en begraven ligt.

Bij zulke moorden, als op Lennon, vraag je je af wat voor zin het heeft. Dat wrede dictators worden vermoord en dat je je gijzelaar of verkrachter wat aandoet, kan ik goed begrijpen, maar de moord op een onschuldig mens, vind ik niet te verkroppen. Vandaar dat ik me altijd afvraag wat die terroristen van IS bezielt. Maar ja, zij achten iedereen schuldig die niet in het kalifaat leeft en zij vinden dat iedereen die niet van IS is de doodstraf moet krijgen. Mensen kunnen nou eenmaal heel zieke, verwrongen denkbeelden en overtuigingen hebben, plus slechte karakters/een slechte inborst.

Opeens moet ik denken aan de aanslag van de IRA – het Ierse Republikeinse Leger – op de markt in Roermond. Dat was op 27 mei 1990. Ik was toen nog inwoner van die stad (ik ben er geboren en getogen). Vier mensen werden onder vuur genomen, twee van hen stierven. De IRA bleek tijdens deze foute, laffe en zinloze daad een ‘fout’ te hebben gemaakt: ze dachten het vuur te hebben geopend op Britse militairen (hun eigenlijke doelwit) die nabij Roermond gelegerd waren, maar de slachtoffers waren Australische toeristen die in een huurauto met Brits kenteken rondreden. Het was voor het eerst en tot dusver voor het laatst dat ik nadrukkelijker – van tamelijk dichtbij, geografisch althans – met terrorisme werd geconfronteerd.

De IRA streefde/streeft een onafhankelijke Ierse Republiek na zonder banden met het Verenigd Koninkrijk. Hoe konden/kunnen ze geloven dat ze via aanslagen (op wie dan ook) hun doel konden/kunnen bereiken? Ik vind het zo egoïstisch en zo ongevoelig om tegen elke prijs je doel te willen verwezenlijken of wraak te willen nemen. Anders is het wanneer je je verdedigt tegen mensen die jou/jouw land/jouw dierbaren daadwerkelijk aanvallen en/of die jou of jouw dierbaren moedwillig van de waardigheid en vrijheid beroven. Dan MOET je welhaast geweld gebruiken om niet zelf kapot te gaan en om je naasten of je volk niet te laten afslachten en/of vernederen.

Love is all you need, schreef en zong Lennon. Op het einde van zijn leven geloofde de rocker (in het diepst van zijn wezen hield hij vooral van rock ‘n’ roll) nog steeds in de kracht van liefde en vrede, maar besefte hij dat wereldvrede een utopie was en dat de mensheid altijd weer ten prooi valt aan waanzin en haat.

Lennon hield van het leven, maar gaf ruiterlijk toe dat het bestaan moeilijk, frustrerend, hard en onrechtvaardig kan zijn door wat mensen zichzelf en elkaar aandoen, door de structuur van onze maatschappij, door onze politieke, sociale en economische systemen en door ziekten en andere tragedies. In bijvoorbeeld zijn liedjes It’s so hard, How?, Solitude, Isolation en Scared geeft hij een inkijkje in zijn donkerste binnenste.

Iets wat ik buitengewoon herken. Ik vind mijn bestaan – met al mijn psychische en psychosomatische stoornissen als gevolg van trauma’s maar ook met de alledaagse frustraties, stress, spanningen, onvervulde wensen en verlangens, belemmeringen en invloed van de deels verdorven buitenwereld – verschrikkelijk zwaar en slopend. Ik probeer te genieten en het hoofd boven water te houden, maar het voelt vaak als bodem-duiken in een moeras. Het is wat het is. Het is niet anders. Je moet je er maar doorheen zien te slaan. Het gaat maar door, totdat het voorgoed eindigt.

Net in een periode waarin Lennon was opgebloeid en allerlei snode plannen had, werd hij doodgeschoten. Zoals hij zei en zong: Life is what happens to you while you’re busy making other plans.

Het leven hangt aan elkaar van de ironie en van de onverwachte wendingen en van de verwachte wendingen op een onverwachts tijdstip. Daarover had Lennon beslist nog veel grappige, tragikomische of gewoonweg openhartige, rechtstreekse en rake teksten vervaardigd en laten horen, in zijn muziek, in interviews en op Twitter en Feestboek.

http://www.rolanddanckaert.nl

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s