Dirk Kuijt stopt

Dirk Kuijt is een dromenvanger. Hij vangt zijn eigen dromen, hij laat ze niet glippen of rondzweven. Dromen die je niet pakt, worden nachtmerries. Dromen die je waarmaakt, worden geluksrealiteit.

De Katwijker is zo iemand bij wie het allemaal klopt en die de wind op belangrijke momenten voldoende mee heeft. Het is alsof het leven hem een handje helpt om zijn dromen te verwezenlijken. Want niet iedereen met een goede inborst, die werkt als een paard en goede keuzes maakt, heeft z’n dromen en de wind mee. Niet jan en allemaal die positief denkt en doet, blijft gevrijwaard van te veel pech.

Natuurlijk heeft deze voorbeeld-Feyenoorder net als iedereen zware en nog zwaardere tegenslagen gehad. Niemands leven is ideaal en geheel moeiteloos en pijnloos. Maar Dirk brak nooit, en dat is niet eens zozeer zijn eigen verdienste. Deels wel, maar het moet – wil het leven op een sprookje lijken – een beetje meezitten en niet te erg tegenzitten. Zonder geluk is geen enkel mens een goede kapitein.

Dirk Kuijt… De noeste arbeider met scoringsdrift, het ultieme manusje-van-alles dat vooral uitblinkt in ‘nooit verzaken’. Het degelijke type dat zijn geilheid alleen maar op zijn eigen vrouw fixeert en dat zijn kinderen met twee woorden leert spreken, net zoals hij dat doet. Een man met een groot en sterk ego, maar niet overdreven narcistisch.

Hij kon zo uit Het Land van Laaf (zie De Efteling) zijn gestapt. Geen knappe man om te zien. In Liverpool – waar hij, zoals overal waar hij speelde,  succesvol was – staat hij bekend als de allerlelijkste speler uit de geschiedenis van de club. En als Engelse fans dat zeggen, dan wil dat wat zeggen. Dan ben je niet moeders mooiste en zelfs niet schoonmoeders mooiste. Oren, knieën, lippen en ellebogen staan naar buiten, de neus te geprononceerd (maar het is wel een neusje voor de goal), de kuiltjes in de wangen niet eens vertederend. Maar zijn sympathieke uitstraling en zijn rimpelloze gedrag verkleden zijn niet zo’n mooie voorkomen leuk.

Nu stopt hij, als profvoetballer. De meeste voetballers blijven in de kern van hun wezen voetballer tot na hun dood. Vrijwel alle trainers zijn vooral ex-speler of: de speler die niet meer mag/kan meedoen.

Dirk Kuijt wordt ooit trainer van het Nederlands voetbalelftal en gaat in die hoedanigheid successen behalen met Oranje. Dat past nou eenmaal bij zijn levensverhaal en levensstijl. Want Kuijt is een dromenvanger. Als er een droom in de maak is, dan zit Dirk niet te slapen. Als een droom voorbij komt, dan is deze man klaarwakker.

Ikzelf ben een geboren, autodidactische (oftewel: niet-getogen) Ajacied. Ajax betekent heel erg veel voor me. Dirk Kuijt is nooit een Ajax-speler geweest. Hij past niet bij Hollywood aan de Amstel. Kuijt hoort bij de garnalenvissers. De reuk van vis hangt om hem heen en ademt hij uit. En toch botert het wel tussen Dirk en mij. Ik heb respect voor hem. En hij voor mij. Hij kent me niet, maar Dirk heeft voor iedereen respect. En mocht hij dat respect in een buitengewoon geval niet hebben, dan toont hij de eerbied desondanks. Zo is de dromenvanger: een voorbeeldig voorbeeld.

http://www.rolanddanckaert.nl

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s