Het gebrek aan voortschrijdend inzicht bij Simon Tahamata

Gisteravond behandelde het tv-programma ‘Andere Tijden Sport’ de carrière van ster-voetballer Simon Tahamata die als grillige linksbuiten van Molukse komaf doorbrak bij Ajax, maar het tegelijkertijd opnam voor de Zuid-Molukse treinkapers en school-gijzelaars. Tahamata vindt de kapers nog steeds helden. De ‘Ambonese Nederlander’ betreurt het dat er (onschuldige) slachtoffers zijn gevallen, maar dat is volgens hem onvermijdelijk bij een volksstrijd. Na al die jaren – bijna drie decennia – zou ik van de voormalige Ajax-speler wel iets meer wijsheid en genuanceerdheid verwachten.

Met valse beloftes en onder valse voorwendselen zijn in 1951 4000 KNIL-militairen – (gekoloniseerde) Indonesiërs die namens Nederland tegen Indonesië hadden gevochten – naar Nederland gekomen en wegens woningnood in voormalige kampen en barakken gestopt. De nieuwkomers waren voornamelijk van Zuid-Molukse afkomst. De Zuid-Molukkers dachten dat ze na korte tijd terug mochten, konden en zouden gaan naar Ambon en dat de Zuid-Molukse republiek onafhankelijk zou worden van de centrale Indonesische regering en dat Nederland daarbij zou helpen. De Nederlandse regering liet de Molukkers evenwel stikken, terwijl de ‘immigranten’ maar moeilijk werden geaccepteerd door en konden wennen aan de Nederlandse maatschappij.

De jonge Molukkers die via geweld (kapingen, pogingen tot ontvoeringen, gijzelnemingen: een poging om koningin Juliana te gijzelen mislukte) aandacht probeerden te vragen voor het lot van de Ambonezen en misschien ook wraak wilden nemen op Nederland hadden wat mij betreft best een punt. Echter, na zoveel jaar mag best geconstateerd worden dat het gewoonweg onverstandig en zelfs immoreel is om onschuldige mensen – kinderen bovendien – te gebruiken voor je strijd, zelfs wanneer aan jouw kant onschuldige mensen moeten lijden en worden onderdrukt. Geweld gebruiken tegen onschuldige mensen doet je zaak geen goed en maakt de gunfactor er niet groter op.

De Molukse daders hadden – achteraf – beter kunnen kiezen voor onophoudelijke, ludieke acties. Met een beetje creativiteit, humor en doorzettingsvermogen zijn er heel veel spraakmakende en geweldloze acties te bedenken die media-aandacht kunnen genereren.

Ik had het mooi gevonden als Simon Tahamata tot dit inzicht was gekomen en deze wijsheid kenbaar zou hebben gemaakt. Hij werkt als jeugdtrainer bij Ajax met jonge jongens en ik vind het pedagogisch onverstandig en zelfs onverantwoord als er iemand voor de groep staat die geweld tegen onschuldige mensen en tegen kinderen in het bijzonder ziet als een noodzakelijk kwaad en daar als bekende Nederlander voor de televisie over praat.

Als je al geweld wilt en moet gebruiken, doe dat dan tegen de mensen die verantwoordelijk zijn voor het onrecht, voor jouw/jullie lijden.

Niet van iedereen én volgens mij nog altijd onvoldoende van de Nederlandse regering hebben de Molukkers begrip en aandacht gekregen voor hun zaak en hun lot, voor hun strijd en hun lijden. Maar de Ambonezen kunnen niet beweren dat de Nederlandse media en dat veel Nederlandse burgers te weinig begrip en aandacht hebben gehad voor het onrecht tegen de (Zuid-)Molukkers. De Nederlandse samenleving is wat dat aangaat echt de beroerdste niet. Bijna alle discussies met voor- en tegenstanders zijn hier mogelijk.

Daarbij worden de muzikaliteit van de Molukkers en de Molukse keuken door menige Hollander geroemd. Een schrale troost misschien voor de Molukkers, maar het is toch iets en het getuigt van goede wil van een groot deel van het Nederlandse volk.

Ik mis bij Tahamata – als spreekbuis van de Molukse gemeenschap – dus het voortschrijdend inzicht dat de gewelddadige acties met onschuldige Nederlandse treinreizigers, onderwijzers en leerlingen net zo immoreel waren als de houding van de Nederlandse regering ten opzichte van de oud-KNIL-militairen en hun gezinnen en als het vermeende buitensporige geweld waarmee met name aan de treinkapingen een einde werd gemaakt. En ik mis bij de Molukse ‘zegsman’, het Molukse ‘boegbeeld’, het advies aan jongeren maar ook aan ouderen om op andere, geweldloze manieren je gelijk (proberen) te halen.

De wanhoop van de Molukkers, toen en misschien nog steeds, snap ik echt heel erg goed. Ik ben met hen begaan en ik vind dat hen onrecht is aangedaan. Maar je wilt anderen toch niet aandoen wat jezelf is aangedaan of waarvoor je zelf zou vrezen?

En dan is er nog iets: ik vind dat Simon Tahamata best wel wat nadrukkelijker mag zeggen, dat hij het heel erg vindt voor en meeleeft met de onschuldige slachtoffers en hun omgeving, want door de kapingen en gijzelingen zijn er niet alleen totaal onschuldige doden gevallen, maar zijn ook heel veel onschuldige mensen getraumatiseerd geraakt. Als je strijdt voor rechtvaardigheid, dan wil je dat toch niet op je geweten hebben? Doe een volk niet aan wat je eigen volk is aangedaan of aangedaan dreigt te worden.

Kijk, het geweld dat tegen Duitsland werd gebruikt tijdens de Tweede Wereldoorlog was van een totaal andere orde. Er moest een einde komen aan de sadistische wreedheden door en de macht van het nazi-regime en dat was op geen enkele andere manier te bereiken dan door er nog meer oorlogsgeweld en nog meer bundeling van alle (geallieerde) krachten tegenover te stellen, al is zelfs destijds heel veel onnodig geweld gebruikt tegen onschuldige burgers, ook door de Amerikanen en de Russen. Dat is echter niet te vergelijken met de situatie van en rondom de Molukkers.

Waarom die eigen, onafhankelijke Molukse staat er zo nodig moest komen en dat die zo vurig werd gewenst door een deel van de bevolking, zal te maken hebben met het gevoel van een eigen identiteit en vrijheid, en met het einde van een onderdrukking. Maar of alles dan zoveel beter was geweest, is nog maar de vraag.

Blijft een feit dat de Nederlandse regering volgens mij geen fair play heeft gespeeld met de Molukkers, en dat eigenlijk nog steeds niet doet. Heel nadrukkelijk sorry zeggen en transparant communiceren over de keuzes die zijn gemaakt, is toch wel het minste waar de Molukkers recht op hebben, ook nog na zoveel jaar. Het mogelijk buitensporige geweld waarmee een einde werd gemaakt aan een treinkaping en waarbij geloof ik zes doden onder de kapers vielen, moet goed worden onderzocht. Als blijkt dat het anders had gekund en gemoeten, dan dienen de nabestaanden van de Molukse doden officiële excuses en een forse schadevergoeding te krijgen. Op meer mogen de Molukkers nochtans niet hopen. De verantwoordelijken van toen zullen beslist niet worden gestraft, zelfs niet als dat eigenlijk zou moeten.

Tja, moeten zien te leven met onrecht… het overkomt miljarden mensen op deze wereld. Ik weet er alles van. Het vergt veel levenskunst (tijd en training, zelfdiscipline) om daar zo goed mogelijk mee om te gaan. Maar het is de moeite waard. Het is beter dan een leven vol met innerlijke woede en haat en dan het plegen van geweld, en al helemaal dan het plegen van geweld tegen onschuldigen, in het bijzonder tegen kinderen.

Terrorisme kan nooit sympathiek zijn, maar er is wat meer begrip voor op te brengen wanneer de terrorist echt tegen juridisch en feitelijk onrecht vecht en dus voor rechtvaardigheid, en wanneer de terrorist puur en alleen de verantwoordelijken ter verantwoording roept en desnoods te grazen probeert te nemen, al zal het in het laatste geval dan alleen maar blijven bij wraak. Terreur heeft nooit tot (blijvende) macht of rechtvaardigheid geleid.

Overigens vond ik het (wederom) een mooie uitzending van ‘Andere Tijden Sport’. Als Ajacied en liefhebber van pingelvotten zag ik Simon Tahamata (weer) heel graag spelen. Lieve, emotionele, openhartige man. Misschien een beetje té gehard door de keiharde Ajax-mentaliteit en door het leed van de Molukse gemeenschap…

http://www.rolanddanckaert.nl

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s