We voelen ons onveiliger maar zijn we dat ook?

Heel veel mensen die ik spreek, hebben de indruk dat de wereld steeds meer en erger aan het verloederen is. Dat het onveiliger is geworden en dat er meer politie en meer bevoegdheden voor de politie moeten komen. Maar is onze maatschappij wel echt onveiliger dan pakweg twintig of negentig jaar terug?

Ons gevoel is vaak sterker dan ons verstand. Veel mensen voelen zich onveilig. Gek, want ik zie vaker politie rijden dan toen ik jonger was en er zijn nu volgens mij meer wijkagenten. Toen ik nog jeugdpuistjes uitkneep, was er ook al van alles aan de hand in de wereld: zure regen, treinkapingen, de Koude Oorlog, Libanon, El Salvador, de voetbalrellen, de krakersrellen en ga zo maar door. Het is hier nog altijd veiliger dan in de jaren 1938-1945 toen de Duits-Oostenrijkse extreem-rechtse tumor de wereld verziekte.

Natuurlijk is er na 9/11 veel veranderd, ook voor ons gevoel. Daar zijn de relatief vele aanslagen op Westers grondgebied bovenop gekomen, alsook die financiële en economische crisis, plus de dreiging van de klimaatverandering. Maar de meeste mensen hebben vooral psychisch last van de terreuraanslagen. Onze wereld wordt aangevallen door mensen met wie we eigenlijk helemaal geen ruzie hebben en die wij geen vlieg kwaad doen. Bepaalde mensen die in Nederland zijn (mogen) komen wonen, leveren niets dan kritiek op onze politiek en maatschappij en dreigen ermee dat ze ons zullen gaan overheersen. Da’s allemaal niet lekker.

Maar het voert mij te ver om van een Derde Wereldoorlog (al dan niet in aantocht) te spreken of schrijven. Het is de kunst om kalm te blijven en op een verstandige en waardige maar tevens intelligente en menselijke manier te reageren op het onheil dat ons bedreigt en dat sommigen ons (willen) aandoen.

In het geval van de klimaatverandering houdt goed en wijs reageren in, dat we nu echt de tering naar de nering moeten gaan zetten: we moeten duurzamer en groener gaan leven, we dienen te consumanderen zoals koning Willem-Alexander terecht zei en we dienen kritisch te kijken naar de manier waarop we omgaan met de natuur en het milieu, inclusief met ons vee en de gewassen, ons voedsel. Als we de technologie op een goede manier gebruiken en meer en beter gaan samenwerken, dan valt er mogelijk veel te redden, voorkomen, verdedigen, herstellen én te winnen. We moeten de natuur met haar ecosysteem en diversiteit respecteren en dienen.

Als het gaat om de financiële en economische crisis, dan wil goed re(a)geren zeggen, dat we een einde maken aan de vrije markteconomie en het ongebreidelde liberalisme, en een mengelmoes van verzorgingsstaat en participatiemaatschappij gaan installeren en voeden. We moeten af van de kloof tussen pervers rijk en mensonterend arm. We moeten eerlijker en menselijker gaan verdelen en de ander wat gunnen. Menselijkheid en hartelijkheid moeten boven de economie en winst komen te staan. We moeten dus andere prioriteiten stellen.

En dan die terreur. Er zal met man en macht getracht moeten worden een einde te maken aan terroristische bewegingen en dictatoriale regimes, maar het werkt niet om steeds maar weer en hier en overal overspannen en overtrokken te gaan reageren op de terreur. Het gaat vaak om laffe eenmansacties of om laffe acties van kleine groepjes geradicaliseerde twintigers. Dit waait ooit over. Dit blijft niet duren. Het kan nog tien jaar duren, maar dit gaat voorbij.

Als je nochtans probeert te relativeren, dan word je meteen versleten voor een linkse slapjanus, maar we moeten helder blijven denken en ons niet gek laten maken.

Ik vind wel dat politie en justitie meer bevoegdheden dienen te krijgen, zodat ze eindelijk preventief en bij verdachte situaties kunnen gaan onderzoeken en waar mogelijk arresteren en berechten. Het komt te vaak voor dat aanslagplegers bekend waren bij de politie. Ondertussen zullen alle landen die het terrorisme bevechten goed moeten blijven of nog beter dienen te gaan samenwerken en het maximale moeten doen om het zo veilig mogelijk te houden. Gelukkig worden de terreurplegers meestal gepakt of blazen ze zichzelf op.

Als we ons afvragen of de wereld onveiliger is geworden of dat we ons alleen maar onveiliger wanen, moeten we niet vergeten dat er nu veel meer mensen op aarde zijn dan twintig jaar geleden en dat alles veel grootschaliger en globalistischer is geworden.

Een heel belangrijke oorzaak waarom we ons zo onveilig voelen, is het constante nieuws en het gebruik van de sociale media. Iedere dag worden we – als we niet oppassen – de hele dag door geconfronteerd en plat gebombardeerd met nieuwsfeiten die dagenlang tientallen keren worden herhaald en steeds groter en gedetailleerder worden uitgemeten. Dat was niet zo toen ik twintig was. Ik ben nu 50.

Er is nu dus veel meer, gedetailleerder, vaker en groter nieuws plus het feit dat door de sociale media heel veel mensen op de nieuwsberichten reageren. Vergelijk het met een belangrijke professionele voetbalwedstrijd: twintig jaar geleden werd zo’n wedstrijd door minder mensen bekeken, door minder media uitgezonden en er waren minder camera’s rondom de velden waardoor lang niet iedere overtreding werd geregistreerd. Nu is dat allemaal wèl zo. Het stikt van de camera’s, alles wordt vastgelegd, er ontgaat ons helemaal niets meer, het wemelt van de nabeschouwingen en analisten. We zien nu dus meer en vaker overtredingen (en ze lijken vuiler en gemener omdat ze in honderden slow-motions en in close-up worden herhaald), maar we registreren daarbij opgeteld de scheidsrechterlijke dwalingen vaker en beter, alsmede de aanstellerij van de spelers.

Ook het lokale nieuws krijgen we nu op heel veel manieren en van heel veel mensen en consumenten tot ons. Daardoor worden we voortdurend op een heel indringende wijze geconfronteerd met alles wat er mis gaat.

Daarnaast is het geloof in de politiek en politie nog verder afgenomen. Mensen zijn nog mondiger geworden en politici en agenten hebben nog minder autoriteit en aanzien gekregen, waardoor ze voortdurend onder een vergrootglas liggen en aan steeds fellere kritiek bloot zijn komen te staan. Als zelfs het gezag wordt gewantrouwd dat je veiligheid zou moeten garanderen… Vrijwel alles wordt omgespit, komt aan het licht en draait mee in de niet te stoppen, doorgedraaide nieuwscarrousel.

Als we ons dat allemaal gaan realiseren, dan kunnen we wellicht beseffen dat we ons vooral onveiliger voelen door de wijze waarop het nieuws wordt gebracht, en hoe vaak en groot het wordt gebracht alsmede door de manier waarop we omgaan met dat nieuws, bijvoorbeeld op en met de sociale media. Nieuws is in de regel negatief, dus het lijkt alsof de mensheid alsmaar verslechtert. In werkelijkheid is de mensheid niet beter of slechter geworden, maar nog altijd hetzelfde als tachtig jaar terug.

Zeker, zoals vanouds gebeurt er veel rottigheid in de wereld, net zoals er telkens weer helden opstaan en groepen mensen en individuen in touw zijn om anderen te helpen en te redden.

Het is aan ons om redelijk en rationeel te blijven, maar mede menselijk en empathisch. Daar waar nodig moet er slim worden opgetreden. Eerder slim dan hard. Als je ervoor wilt kiezen om onze Westerse normen en waarden en verworvenheden te behouden, dan is het niet slim om grote groepen moslims te blijven opnemen in je maatschappij én ze moskeeën te laten bouwen, maar ook niet om ze te verketteren waardoor hun weerstand tegen onze maatschappij groeit en boosaardiger wordt. Het is slim om ze te behandelen als iedere andere burger, en om de wet voor iedereen hetzelfde te laten gelden.

Buitenlanders dienen te voelen en te beseffen dat het hier nooit een tweede Mekka zal worden, maar dat wie zich hier thuis wilt voelen, zich aanpast en kan en wilt leven met onze tolerante, progressieve houding niet eens welkom is, maar gewoon een van ons is. We heten autochtonen ook niet welkom.

Het aantal moslims dat (hier) terroristische aanslagen pleegt, is beperkt, is klein. Zij die het wel doen, moeten via de rechtsprekers en wetshandhavers net als iedere andere crimineel hun verdiende wettelijke loon krijgen.

Echter, het gaat niet alleen maar om terrorisme. Het gaat ook om een andere manier van leven, om een andere kijk op hoe je de samenleving inricht. De vrijheid en gelijke rechten voor vrouwen, maar ook voor homo’s, niet-gelovigen en anders-gelovigen zijn zeer belangrijke verworvenheden voor ons. Eerwraak, uithuwelijking, gedwongen besnijdenis en onderwerping van en door de vrouw willen we hier niet (meer). We willen niet dat zulke zaken hier gemeengoed worden. En we willen evenmin immigranten die Nederland blijven verketteren, terwijl ze niet genoeg mans zijn om dan maar te verkassen naar het zogenaamd beloofde land en mooi wèl profiteren van de voordelen die ze hier genieten.

Zolang de immigranten thuis en bij familie in een heel andere, meer traditionele en islamitische leefwereld zitten, zullen de allochtone jongeren ondanks ons progressieve onderwijs in twee werelden blijven leven. Dat is een heel moeilijk te verhelpen probleem. Als ze niet slagen in het leven of wanneer hen onrecht wordt aangedaan, dan gooien ze het op discriminatie en racisme en soms terecht, maar ze vergeten dat autochtonen net zo goed te maken hebben met discriminatie, vriendjespolitiek en onrecht, en dat hen dat in Marokko, Turkije of Afghanistan misschien nog wel vaker zou overkomen.  Vergeet niet dat die landen ook stikken van de onderlinge verdeeldheid en conflicten!

MISSCHIEN MOETEN ER NOG MEER GOED INGEBURGERDE ALLOCHTONE ROLMODELLEN OPSTAAN EN WORDEN INGEZET/INGESCHAKELD, HUN VERANTWOORDELIJKHEID PAKKEN. De allochtone jeugd heeft veel meer positieve, inspirerende voorbeelden nodig, mensen die laten zien en weten hoe het ook kan en zou moeten! Wellicht moet je daar in het lager en middelbaar onderwijs heel veelvuldig gebruik van gaan maken. Vroeger kwam mijnheer pastoor of de dominee een uurtje vertellen over Adam en Eva, laat nu maar Ali B. en andere bekende en vooral ook onbekende rolmodellen wekelijks een uurtje komen sparren met de jeugd!

Nederland doet net als ieder land op tal van vlakken heel veel verkeerd en kan beter. Ik zou het toejuichen wanneer de landen vooral de hand eens in eigen boezem staken en hun eigen fouten en tekortkomingen toegaven en zouden herstellen indien mogelijk. Zelf het goede voorbeeld geven! Maar ik ben niettemin blij met Nederland, inclusief de multiculturele samenleving. De democratische vrijheid die we hier genieten en die progressief is, is iets heel moois. Gelukkig zijn heel veel immigranten dat met mij eens. Lang niet iedere Turkse Nederlander staat met één been in Antalya en/of vormt een potentiële bedreiging. Echter, het gevaar van groepsvorming en besmetting ontstaat wanneer bijvoorbeeld grote groepen Turken van Nederland een tweede Anakara willen maken.

Helaas zijn er toch ook Turken die een tv-maker bedreigen die een kritisch programma maakt over Turkije, omdat ze kritiek op Turkije heel kinderachtig en te patriottistisch beschouwen als het bevuilen van het eigen nest en als een misdaad. Heel enge mensen! Maar er zijn bijvoorbeeld ook PVV-ers die anders-denkenden bedreigen en die kritiek op hun partij beantwoorden met geweld, smaad en bedreigingen.

Ik wou dat iedereen eens redelijk en menslievend werd, zelfspot had en kon incasseren… Wishful thinking. Maar dat was tachtig jaar terug ook al wishful thinking…

http://www.rolanddanckaert.nl

 

 

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s