Encanailleren

Niemand laat zich gaarne in met lieden van minder allooi hetgeen men ‘hoity-toity’ encanailleren noemt. Ook ik (ver)mijd of ontduik publiek dat me niet aanstaat. Echter, mijn antipathie komt niet voort of zal ik niet laten bepalen door afkomst, kleur, nationaliteit, ras, seksuele geaardheid en religieuze overtuiging. Mijn maatstaven voor sympathie hangen meer af van eerlijkheid, oprechtheid, buigzaamheid, vriendelijkheid, menselijkheid en clementie. Eén keer werd ik het slachtoffer van racisme…

Ook ik ben niet roomser dan de paus. In het verkeer, bij het kijken naar voetbal of in een rij in de supermarkt scheld ik – IN MEZELF en niet rechtstreeks – mensen ook weleens uit vanwege hun nationaliteit, huidskleur, haarkleur of wat dan ook. Net zoals ik mensen die me niet aanstaan verwens om hun magerte of zwaarlijvigheid, hun kale harses of rode haren of krullen. Kribbigheid en wrok gaan als regel vergezeld van primitieve en oppervlakkige uitingen. Dat is de Duivelse Triniteit: Ergernis/Afschuw, Woede en Verbaal Geweld.

Op de lagere school werd ik weleens – niet heel vilein, niet heel kwaad bedoeld – ‘Chinees’ genoemd, vanwege mijn spleetogen, althans spleetogen voor Nederlandse begrippen. Hetgeen afwijkend, zonderling of uniek is, wordt door de anderen steevast beleefd als de drol van een ander in eigen endeldarm.

Tijdens onze zomervakanties in Torrevieja, Spanje, waren er zo nu en dan bejaarde Spanjaarden die afkeurend gingen kijken en zwijgen als je zei dat je uit Holanda kwam. Vanwege iets in de geschiedenis hebben oudere Costa-bewoners het niet zo op de watermannen en windmolen-vrouwen.

We wonen dichtbij de Belgische én Duitse grens en als er een WK of EK Voetbal is, dan bespeur je de onderlinge rivaliteit, en dan komt er altijd iets naar boven van buren-nijd, van beide kanten overigens.

Verder ben ik nooit vanwege mijn nationaliteit onheus bejegend. Ik ben wel unfair behandeld, omdat ik een toerist was (met name in Marokko en India), omdat ik op de SP of op andere linkse partijen stem, omdat men mijn levensloop en kwalen niet kan of wilt geloven (het UWV, artsen) of omdat ik dingen schreef die in het verkeerde keelgat schoten. En ik merk dat sommige mensen me veroordelen en/of mijden, omdat ik geen betaald werk heb en huisman ben. De kaste-geest is niet alleen in India in zwang…

Ach ja, mensen storen zich nou eenmaal rap aan elkaar en vinden van alles van en over elkander. Ik net zo goed als ieder ander. We kunnen elkaar maar moeilijk verdragen, zeker als we de ander niet per se nodig hebben, niet echt goed kennen of domweg onsympathiek vinden, en dat laatste is al heel snel aan de orde. Ik vind ook maar heel weinig mensen leuk genoeg om intensief mee om te gaan. Ik ben daar zelfs heel erg kieskeurig in. De meeste mensen lullen me te veel en zijn me te vermoeiend, te simpel én te oneerlijk of te onecht. Maar vooral te onvriendelijk.

Eénmaal tijdens mijn tijd op dit ondermaanse werd ik het slachtoffer van (gewelddadig) racisme. Het was tijdens een carnaval. Ik stond in een kroeg op de Zwartbroekstraat in Roermond feest te vieren. Niet ver van mij vandaan stond een van de weinige skinheads die er in de stad ronddoolden. Ik was altijd op mijn hoede voor de kaalkop met zijn legerkisjes aan zijn voeten en zijn bretels over zijn witte t-shirt, want hij keek me steevast dreigend aan, al jarenlang als hij me toevallig ergens zag.

Maar net op het moment dat ik hem even vergeten was, haalde hij volledig uit het niets met zijn volle vuist naar me uit. Hij had me letterlijk op mijn bek geslagen. Dat had deze extreem-rechtse imbeciel waarschijnlijk al heel lang willen doen. Ik ben altijd snel bang geweest, ook voor boosaardige mannen, agressie en pijn, dus ik ben na die dreun op mijn smoelwerk weg gevlucht, met mijn handen aan mijn gebit voelend of alle tanden er nog zaten. Ik had het gevoel dat ik tandeloos was of dat alle happertjes los in mijn mond zaten, maar ik heb sterke tandwortels…

Ik vermoed dat de betreurenswaardige skinhead me aanzag voor een Jood, vanwege mijn grote, aparte neus die naar beneden afloopt.

Daarna heb ik hem nooit meer gezien. Opeens leek hij van de aardbodem te zijn verdwenen. Hopelijk is dat ook zo. Zulke types zijn de levensenergie niet waard.

http://www.rolanddanckaert.nl

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s