Genieten van het gemiddelde

Algemeen, afgezaagd, heel gewoon, onbeduidend, nietszeggend, gewoon en eenvoudig… Slechts een aantal synoniemen voor het woord ‘alledaags’. Alsof het leven van alledag niets voorstelt. Alsof het een vlieg is in een dierentuin vol met exotische staarthouders en snavelbezitters.

En toch kan ik – als ik mezelf ertoe dwing om er bij stil te staan – heel erg genieten van de alledaagse en steeds terugkerende aaitjes des levens.

Het begint al bij het wakker worden met een ochtenderectie. Heerlijk! Geen fijner gevoel dan dat. Banaal en ordinair wellicht, maar mevrouw… u weet niet wat u mist! En dat is voor u maar goed ook, anders zou de penisnijd niet te harden zijn!

Ook het besef dat je toch weer wakker bent geworden en niet in je slaap bent overleden, is een genoegen op zich, zeker als je je zoals ik van het opstaan tot het slapengaan zorgen maakt om je levenstijd.

En dan het ontbijt. Het gekookte eitje, de thee of koffie, de toast… verrukkelijk!

Maar er is meer. De tune van Radio Tour de France op de radio, het leuke radiospelletje, Wimbledon op de BBC… Ja, ik ben toch wel een media-mannetje. Zonder de media zou ik me denk ik verdrinken in het kanaal. De tv-kanalen en radiozenders houden me genietend.

De gesprekjes met de kinderen en met vrouwlief… Ook al zoiets alledaags dat eigenlijk onalledaags fijn is!

Wat te denken van mijn eeuwige geschrijf? Als ik niet meer zou kunnen schrijven, dan zou ik – … Ik wilde weer een drama concluderen, maar indien mogelijk zou ik me dan vermoedelijk gaan toeleggen op het fotograferen. Eveneens een top-tijdverdrijf. En we leven in een beeldcultuur, dus foto’s zijn misschien nog wel populairder dan teksten. Dat merk ik bijvoorbeeld op Feestboek. Foto’s krijgen meer likes dan woorden.

Vanzelfsprekend geniet ik tevens van de niet-dagelijkse geneugten, zoals een vakantie of een hevige vrijpartij onder de douche. Maar de simpele dingen van het bestaan beslaan ruim 90 procent van je tijd en dus kun je maar beter proberen om je te amuseren met en bij de dagelijkse gang van zaken. Het water uit de kraan is misschien nog wel verfrissender dan de champagne.

Er zijn rituelen waar ik me iedere dag opnieuw op verheug, waar ik onmiskenbaar geen volle maag van krijg: tv-programma’s, de krant, de maaltijden, de conversaties…

Bovendien geniet ik van de vrijheid van en het gebrek aan werkdruk van het huismanschap. Ik kan er altijd zijn voor de kinderen. Dat vind ik een heel mooi emotioneel salaris.

Bijgevolg zijn er iedere dag tevens aangelegenheden die me belasten. Maar de tram kan niet rijden op de hobbelige kinderkopjes. Hij moet het hebben van het spoor, en daarom tracht ik in de tramrails van de dagelijkse geneugten voort te gaan. Het lukt niet altijd en niet immer even goed, maar de intentie is er. Als ik slaag, dan kan de weekvlag uit.

http://www.rolanddanckaert.nl

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s