Muziektherapie

Ten tijde van mijn tweede grote (zenuw)inzinking – toen ik 22 jaar was (ik ben thans 50 winters oud) – volgde ik gedurende twee jaar of zelfs nog wat langer een therapie bij een paragnost die in het Roermondse eerder bekend had gestaan als iemand die in al zijn vele – meestal commerciële – beroepen faalde. Een man met veel en grote praatjes. Een man waarvan de baas van mijn  moeder al in een prematuur stadium zei (hij kende deze paragnost al heel lang) dat ik veel slimmer was dan de ‘genezer’ en dat ik  niets aan hem zou hebben.

Welnu, zijn methode bestond uit zowel individuele behandelingen als groepssessies. Naar eigen zeggen had hij gouden handjes. Er waren inderdaad andere patiënten – zelfs met kanker – die baat zeiden te hebben bij zijn homeopathische middeltjes, handoplegging (reiki) én muziek- annex knuffeltherapie (bij de groepssessies).

Aan de muziek- en knuffeltherapie moest ik denken toen ik zojuist aan het luisteren was naar een cassettebandje met daarop new age-muziek, meestal instrumentale muziek die veelal werd en nog steeds wordt gebruikt ter ontspanning en heling. Het luisteren naar en afstemmen op deze muziek zou een helend effect hebben op je energiebanen (meridianen) en energieknooppunten (chakra’s). Het aanhoren van dergelijke klanken zou (onverwerkte en ziekmakende) emoties en gevoelens kunnen losweken, waardoor je ze alsnog beleeft en een plaats kan geven.

De groepssessies gingen als volgt: een van de patiënten (en soms de heler zelf) ging languit op een behandeltafel liggen met daaromheen de andere genodigden (ook patiënten van de paragnost) op hun eigen stoeltje. Deze mensen legden hun handen op de verschillende lichaamsdelen van de man of vrouw op de tafel. De lichten werden gedoofd en de new age-muziek werd afgespeeld. Iedereen was verder geconcentreerd en stil. Het was de bedoeling dat zowel de patiënt op de behandeltafel als de ‘handopleggers’ baat zouden hebben bij dit proces. Nieuwe en oude emoties konden zogenaamd loskomen en zelfs paranormale ervaringen zouden kunnen geschieden.

Sommige mensen begonnen inderdaad verschrikkelijk of ingehouden te huilen en beweerden door de sessie geconfronteerd te worden met hun verdriet, woede en vervelende herinneringen. Ik herinner me een meisje bij wie vooral de dood van haar moeder naar boven kwam en die zei dat ze de rozen-parfum van haar dode mama heel sterk had geroken tijdens de behandeling.

Enfin, de paragnost en een vrouwelijke assistent ontfermden zich over de mensen bij wie emoties loskwamen door hen te knuffelen. Dit deden ze maar al te graag. Hij nam de vrouwen voor zijn rekening, zij de mannen.

Eerlijk gezegd had ik reeds bij de eerste (individuele) behandeling intuïtief weinig vertrouwen in deze paranormale genezer. Ik zag zelfs denkbeeldige duivelsoren bij hem. Edoch, ik was wanhopig, ten einde raad en aan mijn lot overgelaten door de huisarts en andere reguliere hulpverleners. Bovendien waren sommige mensen enthousiast over deze man en zijn gaven en daar liet ik me (toen nog) door leiden. Het is ongelofelijk dat ik me twee jaar lang aan het lijntje heb laten houden door deze kerel. Het heeft ons duizenden euro’s (en in die tijd dus nog meer duizenden guldens gekost) en het heeft me weinig tot niets gebracht. Die periode heeft me evenwel geleerd beter te luisteren naar mijn intuïtie, mijn eigen beslissingen te nemen en meer op mezelf te vertrouwen dan op andere mensen.

De enige die van mijn behandelingen profiteerde, was de zakkenvuller zelf. Op een gegeven moment kreeg hij me zelfs zo ver om zijn patiënten te ontvangen, zijn afwas te doen en een slaapkamer in zijn woning te behangen. Deze inmiddels overleden fan van pornofilms uit de videotheek schepte er tegen anderen zelfs over op, dat een patiënt van hem (gratis) voor hem werkte. Op een keer maakte de behandelaar trouwens een wrange grap over een meisje dat ik leuk vond en dat aan zeer ernstige anorexia nervosa – vermageringsdrift – leed. “Als je bij de seks bovenop haar gaat liggen, dan breken al haar tengere, vleesloze botjes.” Hij gniffelde vergenoegd.

Ik was behalve totaal kapot en wanhopig toen nog heel onzelfstandig, volgzaam, gehoorzaam en ik had een uitermate zwak ego. Dat heb ik later allemaal op eigen kracht recht kunnen breien, vanaf het moment dat ik zelf ging nadenken en voor mezelf ging zorgen. Maar toen liet ik me nog gewillig naar de slachtbank leiden en bleef ik op die slachtbank liggen. Ik ondernam geen eigen initiatieven. Overigens is dat conditionering geweest, iets dat is ontstaan door mijn opvoeding en het gedrag van mijn ouders. Vaak moet je op latere leeftijd recht breien wat tijdens je leven krom is gegroeid.

Tijdens de groepssessies met de zogenaamd helende muziek en de knuffels probeerde ik mezelf te forceren om verdriet of woede te voelen en emoties te verwerken. Ik deed er meer dan alles aan om maar te genezen, me wat beter en sterker te voelen. Maar eerlijk gezegd, heb ik nooit maar dan ook echt nooit iets gemerkt van de behandelingen en van de groepssessies. Ik vond het hooguit fijn om tijdens de groepssessies leuke meisjes te zien en te spreken, en soms met ze te (therapie)dansen. En ja, de muziek vond ik mooi, maar ik hou van bijna elke muziek.

Hoewel ik mezelf probeerde te dwingen om iets te voelen bij die muziek en emoties op te roepen en te verwerken, deden de melodieën in miraculeuze en therapeutische zin helemaal niets met me. Ik was na zo’n sessie juist eerder nog meer gespannen, omdat ik niet op een relaxte manier luisterde, maar heel geforceerd en noodgedwongen.

Heel af en toe, ’s morgens bij het ontbijt (als ik alleen ben), luister ik nog wel eens naar de new age-muziek, naar de cassettebandjes die ik in die tijd kocht en beluisterde in de hoop om ook thuis de genezende kracht van die muziek te mogen ervaren (nooit gebeurd).

Het is nochtans heel simpel: iedere muziek die iets met je doet, kan emoties oproepen en alle muziek die je lekker vindt, kan je doen ontspannen. Dat kan net zo goed het Nederlandse levenslied zijn. Lang heb ik deze muziekstijl en haar artiesten verworpen, maar de laatste tijd kijk en luister ik graag naar de gezellige Nederlandstalige muziekprogramma’s van met name Avrotros. De volksmuziek is laagdrempelig en komt rechtstreeks bij je binnen. Teksten over liefdesverdriet en levenssmart op een vaak feestelijke melodie. En dan al die handjes de lucht in.

Op de keper beschouwd ben ik zelf een volksblogger. Ook mijn teksten gaan vaak over het leven en emoties. Ik ben geen intellectueel of academicus, dus mijn schrijfsels zijn laagdrempelig. De levenswijsheid heb ik vooral opgedaan op de Universiteit des Levens en door onafhankelijk, eerlijk en kritisch te analyseren en na te denken. Ja, ik ben een opportunistische populist. En daar is niks mis mee. Want ik ben eerlijk, streetwise/levenswijs, goedhartig en integer. Een ervaringsdeskundige. En verschrikkelijk emotioneel en ongeduldig.

Daar heeft de new age muziek nooit verandering in kunnen brengen.

Al die abracadabra van al die spirituele mensen, al hun gezwam, daar heb ik onderhand schoon genoeg van. Dat gedoe over chakra’s, aura’s, karma, reïncarnatie, genezende stenen, meridianen etcetera is net zo weinig aan me besteed als dat ge-eikel over God, de hemel, de zondeval, de hel, het vagevuur, de duivel en de Bijbel.

Mijn overtuigingen haal ik meestal niet uit boeken en evenmin uit het religieuze en spirituele geneuzel. Ik baseer me gewoon lekker op de wetenschap en op mijn levenservaring, gezonde verstand, hartsgevoel en intuïtie (buikgevoel).

Hier en nu, met en voor elkaar.

De aardse geneugten in het Hier en Nu en mijn eigen behoeften en inzichten.

Dat alles heeft mij het verst gebracht. Met bovenaan de liefde van en voor mijn gezin en familie, en het schrijven.

http://www.rolanddanckaert.nl

 

 

 

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s