Die goeie ouwe tijd

Mijn moeder en een van haar oudere zussen hebben bij de nonnen op kostschool gezeten. Dat was in de jaren veertig van de vorige eeuw.  Hun ouders waren schippers, vandaar. Harde werkers. Hij klaagde veel en vurig over bepaalde klanten, zij mopperde haast nooit. Hij was een echte familieman en liet merken dat hij waarde hechtte aan een hechte gezinsband. Zijn moeder woonde in bij het gezin. De moeder van mijn moeder en haar schoonmoeder konden het goed met elkaar vinden. Nooit een onvertogen woord gevallen.

Mijn moeder hield veel van haar oma, van de mama van haar vader. Een warm, betrokken, goedlachs mens. Veel zorgen, maar het geloof, het familieleven en de humor hielden haar op de been.

Mijn moeder vond het verschrikkelijk bij de nonnen. De nonnen waren vreugdeloos, harteloos en konden en wilden zich niet inleven in de kinderen. Zo was dat in die tijd, zeker bij de nonnen.

Mijn moeder vond het fijn dat haar oma tijdens het speelkwartier regelmatig een zakje snoep kwam brengen nadat ze in de kerk was geweest om een noveen te bidden. Oma riep dan joehoe door de kogelgaten (restanten van de oorlog) van het ijzeren hek van de kostschool en mijn moeder en haar zus renden dan naar de afscherming toe. Oma stak dan een zakje snoep door het kogelgat dat ze in ontvangst namen. Eigenlijk mocht dat niet van de nonnen. Van de nonnen mocht bijna niets, behalve bidden en smeken. De kinderen mochten tijdens één moment in de week een greep doen uit de snoepkast in de kostschool. In die kast werd het snoep van alle individuen bewaard. Tussendoor snoepen was verboden. Het stikte er van de geboden en verboden.

Mijn moeder vindt dat haar oma en vader warmere mensen waren dan haar moeder. Niet liever, want haar moeder was heel erg lief, maar warmer. Maar haar vader was wel heel erg streng. En uitzonderlijk punctueel. Hij had zijn vaste plek op de eerste rij van de kerk. Iedere zondag om 13.00 uur moesten alle kinderen stipt op tijd aan tafel zitten voor het gezinsdiner, en geen minuut later. Na het eten brachten hij en zijn vrouw steevast een bezoek aan zijn zus. Vaak zat hij dan al in de auto met ronkende motor, terwijl zijn vrouw nog aan het afwassen was. Geen tel te laat wilde hij komen. Als mijn oma dan eindelijk klaar was en zich in de auto bij haar man voegde, reed hij al weg, terwijl zij nog de deur van de auto dicht en de autogordel om moest doen. Eenmaal bij zijn zus viel hij dikwijls aan tafel in slaap.

Die goeie ouwe tijd…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s