Het geloof van Stephan Sanders (2)

Ik sta er echt versteld van dat een onafhankelijk en kritisch, vooruitstrevend denker als columnist Stephan Sanders teruggrijpt op een ouderwetse, achterhaalde strohalm die de bevindingen van de wetenschap verwerpt en onnadenkende overgave prefereert boven een kritisch onderzoek van het geloof (vragen stellen, twijfels bespreken!).

Ziet de stukjesschrijver dan niet (in) hoe mens-centrisch het geloof is? Alles zou zijn geschapen ten behoeve van de mens? De mens – op wie God zo boos was, omdat Adam en Eva in zijn ogen een verkeerde keuze maakten (het kwam pas weer goed tussen God en de mens toen zijn zoon zijn leven gaf! Zou u uw zoon offeren om de ruzie met uw moeder goed te maken?!) – zou de kroon op de schepping zijn? Wie zegt dat de mens het eindproduct is van zijn zogenaamde schepping? Misschien staan de maanmannetjes bij God nog wel hoger in de hiërarchie! En wij maar denken dat de mens de top van de ijsberg is! Sterker nog, dat de mensheid de hele ijsberg is!

En waarom was de lijfelijke aanwezigheid van God geen dinosaurus toen die beesten op aarde dominant waren?

Echt, het geloof is zo arrogant mens-centrisch! Het slaat helemaal nergens op! Het is net zo kinderachtig als Sinterklaas en de Kerstman.

Zeker, het kan voor wie er in kan geloven een steun, een troost en zelfs gezellig zijn, maar is het daarmee ook waar?

Nou ja, al die levenswijsheid legt het uiteindelijk toch af tegen de lijdenskunst en de levenskunst. Dat is pas echt wat telt. Dat dan weer wel.

Maar levenskunst is niet alleen een kwestie van genieten en leuke dingen doen en je lusten botvieren. Lang niet alles wat je wilt en lekker vindt, is goed voor je. Zelfdiscipline, discipline, maat houden, doorzetten, trouw, de weg van de meeste weerstand kiezen en zelfbeheersing zijn buitengewoon belangrijke factoren in de levenskunst. Die vormen je. Lang niet alles wat je leuk vindt en zou willen, is heilzaam. Een mens is meestal gebaat bij ordening, structuur, grenzen, regels en weerstand. Bijna niemand gaat graag naar school, maar het kan ons veel opleveren en ver brengen. Ik haatte vroeger de strenge maar rechtvaardige meester, maar van hem heb ik achteraf gezien het meest geleerd. Ik bedoel maar…

En de lijdenskunst teert op humor, relativeringsvermogen, de zinnen kunnen verzetten, ontspanning zoeken, genieten van alle kleine dingen, bewust alledaagse keuzes maken en de gemaakte keuzes en het leefpatroon kritisch tegen het licht houden.

http://www.rolanddanckaert.nl

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.