God zou het overnieuw willen doen

“Kon ik het nog maar eens overdoen,” denkt God bij zichzelf. “Die schepping, die Intelligent Disgn. Met wat ik nu weet, zou ik het heel anders aanpakken. Kreeg ik maar een herkansing. Maar zelfs ik kan dat niet afdwingen. Het is wat het is en het is, moet ik toegeven, een mislukking geworden. Het is brandhout. Het is één en al drama, tragedie, ongeluk, dood en verderf, onrecht, bedreiging en onveiligheid. Ik ben blij dat ik geen mens ben, geen mens hoef te zijn. Althans, niet meer. Als Jezus was ik natuurlijk zowel God als de Zoon van God, een sterk en sprookjesachtig staaltje auto-incest en dubbele identiteit/entiteit, maar ook met mij liep het slecht af. Ik kan niet hoog opgeven over wat daar beneden allemaal gebeurt. En het is allemaal mijn schuld. Ik bedoelde het goed, maar ik heb mijn hand overspeeld. Ik heb te veel hooi op mijn vork genomen. Ik heb mezelf overschat. Ik heb de moeilijkheidsgraad van mijn project onderschat. En nu kan ik niet meer terug.”

“Het leven is rampzalig, de natuur is behalve mooi, heilzaam, medicinaal, rustgevend en aangenaam één grote strijd van leven op dood en van hiërarchie en macht, de mensenmaatschappij is verdorven tot en met, heel veel mensen lijden aan ziekten, handicaps, stoornissen en andere afwijkingen en de cultuur van de volkeren is grotendeels geschift. Gelukkig is er de cultuursector, de kunst. Gelukkig is er kennis. Gelukkig is er liefde. Gelukkig is er vriendschap. Gelukkig is er comfort. Gelukkig is er gelukzaligheid. Maar ik kan er niet omheen dat ik het allemaal anders zou doen als ik het overnieuw kon doen. Ik had er eigenlijk nooit aan moeten beginnen. Het begin, dat was het begin van het einde. Als ik het opnieuw mocht proberen, dan zou ik het denk ik laten. Er zijn zoveel lieve mensen daar beneden die, als ze mijn kracht en macht hadden, een paradijs op aarde zouden hebben geschapen. En mij is het ondanks en met al mijn goede intenties niet gelukt. Ik heb iets op poten gezet en op gang gebracht dat onheil en onrecht aantrekt en blijft kweken. Ik neem dat mezelf enorm kwalijk. Ik snap het als mensen geen hoge dunk van me hebben en die hele schepping of evolutie zien als een mislukt prestige-object van een zelfingenomen, narcistische en veel te ambitieuze egotripper.”

“En die verdomde kerken – de geestelijken en de gelovigen – zetten mij neer als een potentaat naar wie je moet luisteren en van wie je moet houden om verzekerd te zijn van een mooier leven na de dood. Ze zetten iedereen een psychologisch, filosofisch en emotioneel pistool tegen de kop, die revolverhelden (geef mij maar de revoltehelden!): Geloof of gij zult eeuwig branden in de hel! Al die heilige boontjes – met hun benauwende, hypocriete, benepen, kleinburgerlijke angst-cultuur – schilderen het geloof af als verplichte kost en de reddende engel, als een disciplinaire maatregel, als een haast militaristische en Spartaanse heil-methode, terwijl ik moet toegeven dat ik heb gefaald en medelijden heb met die bovenste beste onderdanen die alleen maar gezond, welvarend, succesvol en gelukkig en VEILIG willen zijn én blijven, in leven willen blijven, op een menswaardige manier. Ik schaam me diep voor wat ik heb veroorzaakt. Ik moet de lieve, rechtvaardige Mensen mijn excuses aanbieden en om vergeving vragen. Zij verdienen zo’n mensonterend leven, zo’n mensonwaardig lot niet.”

“Ik heb een jungle gecreëerd, een keiharde survival of the fittest waarvan de liefste en meest zachtaardige mensen maar ook de armste mensen als eerste en het ergste het slachtoffer worden. Hoe heb ik het ooit in mijn hoofd kunnen halen om zo onvoorbereid en met de Franse slag, in zes dagen, zoiets gruwelijks op poten te zetten waarmee ik miljarden soorten wezens en nog veel en veel meer miljarden individuen heb opgezadeld? Hoe heb ik het in mijn hoofd gehaald? Hoe kunnen die stupide gelovigen denken dat ik er trots op ben en dat ik geloofd en aanbeden moet worden? Ze zijn knettergek, ontoerekeningsvatbaar, zwakzinnig! En er zitten zelfs professoren en hoogleraren tussen, genieën! Ja, in mijn naam hebben ze schitterende kathedralen, tempels en moskeeën gebouwd en onvoorstelbare mooie kunstschatten vervaardigd, maar – in hemelsnaam – tegen welke prijs? In al die mooie gebouwen zijn zoveel lelijke dingen gebeurd en wordt zoveel gruwelijke, liefdeloze, manipulatieve en zwakzinnige onzin verkondigd!”

“Ik heb de lieve, zachtaardige, empathische en bevrijde mensen nodig om mij te helpen en te helen. Alleen hun liefde en vergeving kan mij redden van zelfhaat, zelfverwijt en zelfmoord!”

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.