Ritsiepieritsieparitsiepoem

Paperassen, vakantiebenodigdheden, reservesleutels, opladers, medicijnen… Mijn vrouw – een regelnicht en control freak pur sang (zelf heb ik nergens controle over) – bewaart dat allemaal. Op plaatsen waar alleen zij weet van heeft. Mededelingen over de bewaar- en vindplaatsen doet ze niet. Zij weet waar het allemaal is opgeborgen en dan is het goed.

Ik heb de allerliefste en leukste vrouw van de wereld – en dat meen ik oprecht – maar zij is ontegenzeggelijk zo’n vrouw die niets aan een ander kan overlaten, omdat ze vindt dat ze het zelf sneller en beter kan. En dan klagen dat ze altijd alles moet doen… 🙂

Als ik iets nodig heb en zij is er niet of ik heb haar niet bij de hand om me een handje te helpen, dan kan ik het dus niet vinden. Stad en land zoek ik in huis af naar bijvoorbeeld een polis of een vakantie-tas, maar welke la’s en kastdeuren ik ook opentrek, nooit kan ik vinden wat ik zoek. Vervolgens bel ik haar op het werk met de vraag waar dat of dat ligt. En vrijwel altijd antwoordt ze: “Ligt dat niet blablabla (bijvoorbeeld in die tweede la rechtsonder van die witte kast)?” Tja, mij moet ze dat niet vragen. Zij heeft het opgeborgen en mij/ons niet verteld dat en waar ze het heeft gestald! Meestal heeft ze trouwens gelijk. Bijna altijd. Gelukkig heeft ze een goed geheugen, ook betreffende wat waar ligt. God, laat haar niet dement worden, want dan kan ik niks meer vinden 🙂 !

Laatst zocht ik iets waarvan ik zowaar wist dat het in die grijsgroene tas moest zitten. Ik wist alleen niet in welk vakje. Het was zo’n tas met duizend ritsen. Met minstens duizend ritsen. En ik had geen flauw benul achter welke rits het door mij gezochte object zich zou bevinden. Hoe is het mogelijk dat ik altijd eerst de verkeerde 1022 ritsen open rits?! Altijd! God heeft geen weet van me en de duivel houdt zich erg met me bezig.

Dat heb ik ook met grote sleutelbossen. Als er 40 sleutels aan hangen, dan is het steevast probeersel nummer 48 die succesvol is. Er zit dus wel lijn en een wetmatigheid in. Ik heb zelden geluk. Mij zit altijd alles tegen. Het leven maakt het me niet makkelijk, het wordt me door de mensen niet makkelijk gemaakt en ik maak het ook mezelf niet makkelijk (ik ben eerder onmogelijk). The Story Of My Life.

Het is niet dat ik onhandig ben. Al die dingen zijn gewoon onhandig in het gebruik! Zo’n sleutelbos (je verdwaalt in die bos!) en zo’n tas met duizend ritsen… dat zijn toch kut-uitvindingen?! Slechte vergelijking, want de kut is God’s meester-uitvinding. Hij zou er de Nobelprijs voor de Seks voor dienen te krijgen, de mafketel.

En mijn vrouw heeft er een handje van om me zonder vingerwijzing alles uit handen te nemen en dan met de vinger naar me te wijzen als ik iets niet kan vinden of er met mijn handen in de zakken (drop) bij sta.

 

 

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.